Category Archives: Over Mijn Leven

Fietsen

Standard

Met trapondersteuning voor mij!

Samen met mijn vader geniet ik van onze tochtjes op de e-bike na het overlijden van mijn moeder in maart, dit jaar.
Mijn vader last mij mooie plekjes zien vanuit Dongen Oosteind Raamsdonk naar de Kersenboer waar wij op een groot terras, covid-19 proof genieten
Richting Raamsdonk
Wordt druk bezocht
Na fit alles weer met een mooie route terug naar Dongen, 29km

Halsche beemden

Standard
Kriskras door het Merkske. Het Merkske
Een beekdal zo ongerept als in de 19e eeuw. Met kronkelende beekjes, bloemrijke graslanden en heel veel donkere elzen.
De landloperskolonie van Wortel. Gedeeltelijk over België en Nederland. Langs de rivier Het Merkske en verschillende vennen. Gedeeltelijk open en gedeeltelijk door bos en hei.
His
Me
Lovely
Pauze
Echt een leuke wandeling

Bizarre tijden!

Standard

Het zijn bizarre tijden! Ik moet het verleden loslaten! Niets kan geregeld worden en plannen kunnen er niet gemaakt worden. Er waren al wat plannen gemaakt, maar het uitzicht blijft onrustig. Het feit dat er niets zeker is in deze tijden!

Neem nu, reizen! Je mag eerst niet reizen, dan wel, dan opflakkeringen, quarantaine! 1 ding is zeker, om ons te ontspannen moeten we al zeker niet naar Spanje! Niet dat ik dat van plan was al was Normandië in Frankrijk zeker aangenaam geweest met vrienden net na het overlijden van mijn moeder.

Het lijken wel kinderspelletjes, maar met een geweldig grote inpact! Even was ik bang, dat ik pas daarheen kan als er een vaccin zal zijn! En dat zal niet meer voor dit jaar zijn! Wil ik die dan wel, met alle bijwerkingen?

Mijn moeder is 26 maart gestorven, 1 april namen we definitief afscheid, ik heb nog altijd het idee, dat ik haar ergens heb achtergelaten, het is niet af, het voelt niet voldaan. Ik heb mij daarna niet aan de regels gehouden, ik werk in de zorg, deed op de kleinkinderen passen, manlief heeft ook gewoon 40u door gewerkt, in de winkels was ik even bezig met de corona regels bij het doen van een kleine boodschap.

Ik kan niet tegen onzekerheid! Nog steeds geen groen licht en vooral veel onduidelijkheid over wat nu mag en wat niet, die hoge boetes, bizar! Officeel mogen we op gepaste afstand 30 mensen uitnodigen thuis, hoedan en 100 in een feestzaal, hoewel bij sommige hun tuin even groot is als een kleine feestzaal. Allemaal onduidelijkheid!

Ik wil graag naar het buitenland en denk er ernstig over na om het gewoon te verzetten naar volgend jaar! Het weer is ook niet goed gezind, mijnheertje Fibro speelt me parten, heel veel parten! En dus is er maar 1 oplossing voor mijn eigen gemoedsrust!

Het fijne vakantie gevoel verzetten naar mei, juni volgend jaar en we maken er dan gewoon een topvakantie van, al is het dan in een tent met slecht weer. Het kan natuurlijk ook water gieten eind augustus, of begin september. Ik voorzie terug opflakkeringen van onze grootste vijand dezer tijd in de herfst en ik vertrouw het zaakje niet. Het lijkt me niet echt veilig.

Ik ben alweer een uur wakker, heb mijn was gevouwen, de strijk ligt klaar om gestreken te worden, ik ben klaar met mijn oefeningen van de fysiotherapeut en ik ga nog een paar uurtjes proberen te slapen, dromen over witte stranden, een mooi berglandschap, watervallen hoor ik al, de wandelingen aan zee. Waarschijnlijk zou dit een grote opluchting zijn, hoewel ik daar heel erg naar uit keek.

Het zij zo, eerst het coronamonster verslaan of op zijn minst een middel hebben om onszelf ermee te beschermen.
Nu hopen dat de rust in mijn lijf komt en ik nog even mag.

Trusten.

Waren wij het middelpunt

Standard

Op de Veluwe ligt het geografische hart van Nederland rondom de Lunterse Goudsberg. ​Dit gebied heeft uitzonderlijke natuurlijke, cultuurhistorische en geologische kwaliteiten.

Aktief stuifzandgebied, ongerepte heide waarop heidekoeien rondlopen, Celtic Fields met de reconstructie van een ijzertijdboerderij, middeleeuwse engen en een hessenweg, restanten van 19de-eeuwse industrialisatie, het (communale) Luntersche Buurtbosch met uitzichttoren De Koepel daar midden in en zeldzame flora en fauna vormen de ‘schatten’ in dit gebied. De Goudsberg: voor jong en oud de moeite van het ontdekken waard!

Wandelend gingen wij door het gebied opzoek naar die ‘schatten’ en de ‘kijkers’ die er dichtbij staan. Met die ‘kijkers’ kun je niet wegkijken, je kijkt terug in de tijd.

De afbeeldingen en teksten geven informatie over de plek waar we staan. Een visuele reis door de tijd en dat rondom het Middelpunt van Nederland in Lunteren.

op de 51 meter hoge Lindeboomsberg, een zwerfsteen met daarop de inscriptie ‘Middelpunt van Nederland’. “U hebt Nederland een hart gegeven”, aldus de heer Veth.
Ir Wigman uit Lunteren had laten uitrekenen dat er vanaf dit middelpunt in alle windstreken (noord, zuid, oost en west), voor de drooglegging van de grote IJsselmeerpolders, evenveel land te vinden was.

Het is een aangename, open plek geworden te midden van opgaand bos met zicht richting de Notarisbank. Vormgegeven als een royaal half verhard plateau met lindeboom en drie zwerfkeien, zorgvuldig uitgelijnd op de zon en de drie op het middelpunt samenkomende wandelpaden. 

HET LUNTERSCHE BUURTBOSCH

Het Luntersche Buurtbosch is een bosgebied op de Veluwe ten oosten van Lunteren. Het is aangelegd in de jaren 90 van de negentiende eeuw door notaris J.H.Th.W. van den Ham (1822-1912). 

Er werd op kleine schaal grind en zand afgegraven, er werd heide geplagd, er werden schapen geweid en bijenkorven uitgezet. Deelgerechtigheid in de Buurtschap was gebaseerd op het aantal geslachten of het aantal jaren dat men in de kerkboeken was ingeschreven of op het aantal stenen woningen dat men in bezit had.

Echt een geweldig mooi gebied met heel veel bezienswaardigheden.

Gewandeld in WELL, Gelderland

Standard
Leuke wandeling
3 biggetjes
Het slot Well stamt waarschijnlijk uit de 14e eeuw met de aanleg van een woontoren in deze tijd. De muren van deze toren en de aanbouw waarin zich de ingang bevindt hebben een dikte van ongeveer een meter. Er is weinig bekend over de bewoners van dit kasteel. In het rampjaar 1672 raakte het kasteel zwaar beschadigd door Franse troepen. In de 19e eeuw werd de ronde hoektoren aangebouwd. In 1884 werd het kasteel uitgebreid met een nieuwe voorbouw voorzien van kantelen. In 1934 werd ten slotte een valbrug en poortgebouw aan het huis toegevoegd. Op de brug staan wapens van Ammerzoden en Gelre.
Geschiedenis
Ammersoyen is een van de best bewaarde middeleeuwse kastelen in Nederland. Het kasteel heeft vier hoektorens, een voorburcht en is geheel omgracht. Een typische Hollandse waterburcht.
Ook het interieur heeft een middeleeuws karakter met een ridderzaal en een zolder vol wapens en grachtvondsten. Alles bij elkaar biedt het een mooi beeld van het leven op een kasteel.
De vondsten die in de gracht zijn teruggevonden geven een goed beeld van 600 jaar kasteelgeschiedenis. Een deel van de voorwerpen wordt in het kasteel tentoongesteld. Het is de grootste samenhangende collectie van grachtvondsten in Nederland.
Opvallend is dat het kasteel als één geheel is gebouwd, terwijl de meeste kastelen zijn opgetrokken in verschillende fases.
Belegering en brand
In 1386 werd het kasteel veroverd door de Gelderse hertog Willem van Gulik, omdat de kasteelheer was overgelopen naar aartsvijand Brabant. Voor Gelre was er alles aangelegen de grens met Brabant aan de Maas te handhaven. In 1513, tijdens de Gelderse oorlogen, kwam het gevaar van over de Maas. Nu werd het kasteel belegerd door de Habsburgers.
Een grote brand in 1590 richtte zware schade aan, waardoor het kasteel meer dan een halve eeuw onbewoonbaar was. Pas na het einde van de Tachtigjarige Oorlog in 1648 begonnen de herstelwerkzaamheden. Twee gevelstenen met de jaartallen 1648 en 1667 markeren die herbouw. Het kasteel kreeg in die tijd zijn oorspronkelijke middeleeuwse contouren terug. Het interieur werd aangepast aan de eisen van de 17e eeuw.
Klooster
In 1873 werd het kasteel verkocht aan de Katholieke Kerk. Volgens de overlevering na een verloren dobbelspel met de pastoor van Ammerzoden. Het kasteel werd daarna gebruikt als klooster. Omstreeks 1893 werd de gracht rond het kasteel gedempt en werd een kapel aan de westzijde aangebouwd. In 1944-1945 liep het kasteel zware oorlogsschade op.
Restauratie
In 1957 kocht Geldersche Kasteelen het kasteel. In 1959 begon een grote restauratie. Die duurde maar liefst zestien jaar. Er werden veel middeleeuwse elementen teruggevonden, waaronder de muurtrappen. Door deze vondsten werd besloten het kasteel terug te brengen naar de middeleeuwse staat.
Ook de gracht werd weer uitgegraven. Daarbij is een schat aan voorwerpen naar boven gehaald. In 1975 werd de restauratie afgerond en kon het publiek het schitterende kasteel voor het eerst bewonderen.
Gracht
De voorwerpen die in de gracht zijn teruggevonden geven een goed beeld van 600 jaar kasteelgeschiedenis. Een deel van de voorwerpen wordt in het kasteel tentoongesteld. Het is de grootste samenhangende collectie van grachtvondsten in Nederland.
Ruïne van een kerk
De eerste kerk in de geschiedenis van Ammerzoden werd in de 13e eeuw gebouwd. Deze Rooms-katholieke kerk van grote bakstenen bevond zich op de locatie van de huidige hervormde kerk, niet ver van het kasteel en op een wat hogere plek; handig bij overstromingen.
In de eerste helft van de 14e eeuw werd een nieuw priesterkoor gebouwd; dit bestaat nog steeds en is het oudste deel van de huidige kerk. Tevens bouwde men een toren. Tussen 1500 en 1547 is de rest van de kerk gebouwd en is de toren aangepast en verhoogd. In 1547 werd de klok in de toren gehangen.
De kerk was in deze katholieke periode toegewijd aan Maria, en werd Onze-Lieve-Vrouwekerk genoemd.
Ontstaan ruïne
Na het overgaan in Hervormde handen aan het eind van de zestiende eeuw, zou in het rampjaar 1672 de kerk door Franse troepen onder George Duras, Graaf de Lorge “zonder noodzaak en moedwillig” zijn verwoest. Dit is echter een legende, zoals ook op het informatiebord bij de kerk te lezen is. Na de overgang in Hervormde handen kon de kleine gemeente waarschijnlijk domweg niet in het onderhoud voorzien en is daarom uiteindelijk alleen het koor opknapt. Dat sloot men vervolgens af van het schip, door de triomfboog dicht te metselen om het in te richten voor de eredienst, waardoor het schip door de tand des tijds tot de huidige ruïne is vervallen.
Terrassen in coronatijd bij Restaurant ‘t oude Veerhuis, we keken uit op de JACHTHAVEN
Restaurant Het Oude Veerhuis beschikt over een eigen gastensteiger in de jachthaven en een  aanlegsteiger voor grotere schepen zoals bijvoorbeeld een rondvaartboot.
Het Rackaschaap (Engels: Racka sheep) komt uit Hongarije. Opvallend bij dit schaap zijn de schroefvormige hoorns op zijn kop. Dit schapenras wordt o.a. gebruik voor zijn melk, wol en vlees. Het schaap is van nature een beetje schuw, staat tevens nog dicht bij de natuur en is zowel tegen extreme kou als extreme warmte bestand. De schapenvacht komt in drie kleuren namelijk zwart, wit en bruin. Met de lange dubbele vacht die ze hebben blijven ze warm in de winter en houden ze de warme buiten in de zomer.
Slot van WELL

Het Slot van Well of Huis van Malsen is een waterburcht van het dorp Well, in de gemeente Maasdriel in de Nederlandse provincie Gelderland. Het slot, dat in privébezit is, ligt aan de binnenkant van de dijk langs de Maas; de Meersloot komt uit in de gracht.

Stomme pijn.

Standard

De dokters zeiden dat er geen verbetering zal zijn, maar ik gaf het niet op. Ik wil ervoor zorgen dat de anderen het beseffen. Een dutje helpt mij niet, ik ben niet lui. Ik vecht met pijn en vermoeidheid elke dag en dat iedere dag al 20jr. Het meest frustrerende deel is dat mensen naar mij keken en zeiden: “Het kan niet zo slecht zijn, je ziet er goed uit”, ondanks het feit dat mijn lichaam lijdt aan ondraaglijke pijn. Het spijt me als ik niet naar gebeurtenissen ga waar ik graag bij had willen zijn. Ooit zul jij mijn dagelijkse strijd begrijpen. Deze ziekte beïnvloedt mijn leven, ons gezin, ons fysiek, mentaal en emotioneel. We hebben steun nodig, niet jouw oordeel. Ik zie degenen die de tijd namen om deze post te lezen tot het einde als begripvol en medelevend. Dank je wél

STERKTE LOTGENOTEN

met
Reumatoïde artritisEndometrioseFibromyalgiePolyneuropathieDunnevezelneuropathieAdenomyoseMultiple scleroseChronische lymziekteMici / Crohn / RCHSyringomyelieSpondylitis ankylopoetica..De SEDOf elke andere ziekte die je niet ziet…

En dank je wel voor jouw steun in de afgelopen (mijn heftigste) 9 jaar. Andere minder belangrijke aandoeningen bestaan, zijn verborgen en doen je zoveel pijn. Voor iemand die in stilte lijdt.

_____❤️_____Liefs Ursula_____


Ik weet als geen ander wat het is om in een pijnlijk vermoeid, lichaam te leven, door roofbouw heb ik een hoop verknald. En hoe fijn het is als mijn kleinkinderen er zijn. Zij geven mij volop energie zodat ik mijn liefde door kan geven en ook al moet ik de reacties ervan dan dragen, dat is zeker NIET tof. Ik hoop nog altijd op een wonder, terwijl ik al zoveel vooruitgang heb geboekt door heel hard aan mijzelf te werken. Manlief heeft de ergste pijn weg kunnen nemen. Daarna de mallemolen ingestapt naar reguliere zorg. Recalidatietraject… Eerst het psychische, daarna ‘leren leven met’ door OLK-therapie te volgen, 2 dagen per week en dat 22 weken lang. Ander werk gevonden, zorgen dat ik gelukkig ben in mijn werk, naar checkpoint4u gegaan, opsporen wat er mis is in mij door de vele medicatie, medicatie stop, met suplimenten een beter leven met Fibromyalgie opgebouwd, afgevallen, gezonder leven en nu mijn doelen bereikt, ik wandel rond de 10km, fiets weer al is het met trapondersteuning. Ik heb nog één probleem en dat is het Bourgondische leven, die is te goed in Brabant..kost zeker kilo’s. Al kreeg ik gisteren een mooi compliment, voor mijn 53e zie ik er nog echt goed uit 🤣 ik zou willen dat ik er straks zó uit zie op mijn 53e.

Werk eraan net als ik maar leef en geniet nu!

Wandelroute landgoed Tongelaar, 11km

Standard

Het monumentale en zeer gevarieerde landschap van het Land van Cuijk leent zich voor uitdagende wandel- en fietstochten. Wilt u zelf ervaren hoe bijzonder het Land van Cuijk is? Trek net als wij jouw wandelschoenen aan en ga op pad! Kies een van de bijzondere wandelroutes, wij kozen de 11km.

Mill

Rond Kasteel Tongelaar in Mill vindt u diverse wandel- en fietsroutes.

Wandelroutes Kasteel Tongelaar
Blauwe (3,5km) en rode (5,2km) route van Brabants Landschap, starten bij de grote parkeerplaats van Kasteel Tongelaar.

Wandeling over Landgoed Tongelaar in Mill (11 of 17 km)
Struin langs de oevers van het riviertje De Raam en bezoek onder meer Kasteel Tongelaar en de omliggende landgoederen in Mill en Beers.

Knooppunten
Start bij knooppunt 51, parkeerplaats Landgoed Tongelaar , Hoogedijk in Mill.
51 69 68 17 18* 19 61 60 39 19 18 40 41 42 51 
*voor de korte route van 7 km volg ná knooppunt 18 knooppunt 40.

Foodwalk, das lekker kuieren op Tongelaar
Plukroute van 6,3 km vanuit het kasteel. Pluk in het voorjaar blaadjes van de meidoorn voor de aardappelsalade, in het najaar rozenbottels voor de pizza, sappige peren voor een tarte tatin of hazelnoten voor koekjes of nougat. Maak brandnetelsoep, dovennetel-lasagna, gado-gado of pesto met zevenblad, muursalade, wilde kruidenboter met hondsdraf, brandewijn van boerenwormkruid of sleedoorn. 

Onze 2 weken vakantie is gestart in deze coronatijd, wij genieten van de wandeling.

Wandelroute vanuit Mill (6,3 km) Oogsttijd: het hele jaar
Ingrediënten:meidoornbessenhazelnotenperenrozenbottelbrandneteldovenetelblad (wit)hondsdrafmeidoornbladvogelmuurzevenblad

Startpunt

Start en eindpunt: Parkeerplaats Hoogedijk /Vaardijk in Mill.

RA = rechtsaf LA = linksaf RD = rechtdoor

Heeft u een GPS-apparaat met de juiste app (bijv. Topo GPS) dan kunt u via deze link het kaartje downloaden

Via deze link kunt u de folder van de route downloaden.

Routebeschrijving

Vanaf de parkeerplaats loopt u richting Kasteel Tongelaar. 

In het najaar kunt u rond de parkeerplaats volop rozenbottels plukken voor bijvoorbeeld een lekkere pizza.

Voor het bereiken van het kasteel in de bocht net achter de schuur RA. Links ziet u een hoogstamfruitboomgaard met peren- en appelbomen.

Ga achter de schuur weer RA. Aan het eind van dit kruidenrijke pad gaat u LA het Perenlaantje in.

Het Perenlaantje met zijn fraaie doorkijkjes over zonovergoten weilanden biedt naast de mogelijkheid tot het plukken van een lekker sappige peer ook een ondergroei van kruiden als vogelmuur voor verwerking in een salade.

Let ook eens op sporen van de das. Ontdek ‘wissels’ (paadjes) in de bermen en haren aan de prikkeldraad waar de das de vochtige graslanden opgaat om regenwormen bijeen te scharrelen. Deze zoetekauw versmaad een gevallen peertje ook niet.

Aan het eind van dit laantje LA. Volg vanaf dit punt de paaltjes met de blauwe koppen.

Op de hoge akkers aan uw linkerhand wordt op biologische wijze graan geteeld. Graanpletterij de Halm uit Heeswijk verwerkt dit graan tot biologische muesli. De bloemrijke akkerranden lokken veel insecten die weer als voedsel dienen voor de vogels. Deze vorm van natuurlijke insectenbestrijding houdt de akker vrij van plagen. Na de graanoogst wordt als groenbemester mosterd of klaver ingezaaid.

Op de T-splitsing volgt u de blauw/rode route RA, richting wandelknooppunt 22.

De blauw/rode route leidt LA langs de Broekkant waar bij helder weer in het noordoosten de stuwwal bij Nijmegen zichtbaar is. Deze stuwwal ontstond tijdens de voorlaatste ijstijd (180.000-130.000 jaar geleden) als gevolg van het opstuwen van zand en grind door gletsjers.

Naast kruiden als witte dovenetel, vogelmuur, brandnetel, hondsdraf en zevenblad, zijn er op verschillende plaatsen ook boerenwormkruid en struiken als sleedoorn en hazelaar te vinden.

De mooie boerderijen aan de Meisevoort zijn op terpen gebouwd om de bewoners te beschermen tegen het wassende Maaswater.

Pluk hier in het voorjaar wat frisse blaadjes van de meidoornstruiken voor op een boterham met kaas of door een aardappelsalade. Nog laat in het najaar kun je hier meidoornbessen plukken, waarmee je gelei voor snoepjes kunt maken.

Achter de slagboom bij knooppunt 68 LA (richting knooppunt 69); hier verlaat u de blauw/rode route.

Langs deze imposante laan – kenmerkend voor het landgoed – staan veel hazelaars. In het najaar kunt je hier hazelnoten oogsten voor lekkere hazelnootnougat.

RD de kruising oversteken naar het kasteel.

Gaat u LA in plaats van RD dan komt ubij de werkschuur waar u van september tot en met december pompoenen kunt kopen van het bedrijf Ecologisch Beheer. Lekker om te verwerken in een pompoen-perencake  waar u ook de lekkere peren van Tongelaar in verwerkt.

Ecologisch Beheer Wageningen beheert op Tongelaar de akkerbouwgronden op ecologische wijze.

Na het kasteel RA de laan volgen tot aan de parkeerplaats.

Deze route is samengesteld door het Brabants Landschap

Bijzonderheden

Landgoed Tongelaar
Tongelaar is een eeuwenoud landgoed op rivierklei. Het is in het verleden door de Maas opgebouwd en draagt daar nog de sporen van. Het overgrote deel bestaat uit kleinschalig cultuurland fraai gemoduleerd door strepen bos, lanen en houwallen.

Een landschap waar de das zich helemaal thuis voelt. Voor dit sluwe nachtdier dat je maar zelden ziet zijn vele houtwallen ingeplant met besdragende struiken waar wij graag ook wat van plukken!

Centraal op het landgoed ligt het kasteel omringd door boerderijen in het groen.

Veel bos is aan het begin van de 19e eeuw gerooid. Dit was nodig om het systeem van de ‘Beerse Overlaat’ te laten functioneren. Om het benedenstroomse gebied (met de stad ’s Hertogenbosch) te vrijwaren van overstromingen werd het bovenstroomse deel op geofferd. Een verlaagd dijkgedeelte gaf de Maas in het winterhalfjaar de gelegenheid het daarachter liggende land onder water te zetten.

Boerderijen werden op terpen geplaatst om droge voeten te houden.

Kasteel Tongelaar
Kasteel Tongelaar is tegenwoordig in gebruik als feest- en vergaderlocatie. Het kasteel is een officiële trouwlocatie voor de gemeente Mill. Ook kunt u er terecht voor (kook)workshops, culinaire concerten en overnachtingen. Het kasteel is ingericht met een kunstexpositie, die elk kwartaal wisselt.

De vroegere toegang tot de binnenplaats, de poorttoren, dateert van de 15e eeuw en is daarmee het oudste deel van het kasteel.

In de poorttoren is een informatiepunt van Brabants Landschap. Een prachtige film van Mark Kapteijns toont o.a. een kijkje in het leven van de dassen op Tongelaar. Ook is hier informatie verkrijgbaar over de natuur in de omgeving van het landgoed.

Openingstijden: zondag van 11.00-17.00 uur; wo 13.00 tot 17.00 uur; do 9.00 tot 12.00 uur

Bij de kruising ligt het bakhuisje. Veel boerderijen hadden vroeger een eigen bakhuisje, maar op Tongelaar lag centraal op het landgoed slechts één bakhuisje voor acht boerderijen. Deze werd in de Tweede Wereldoorlog voor het laatst gebruikt.

11 km Knooppunten
Start bij knooppunt 51, parkeerplaats Landgoed Tongelaar , Hoogedijk in Mill.
51 69 68 17 18* 19 61 60 39 19 18 40 41 42 51 
*voor de korte route van 7 km volg ná knooppunt 18 knooppunt 40.

Het gebied meet vele ha en het bevat een begrazingsgebied.
Het is een afwisselend gebied met gemengd bos, weiden, akkers, struwelen, rietvelden en enkele vijvers.
Het gebied gaat naar het zuiden toe over in natuurgebied Vogelshoek, in het oosten ligt de Gasselse Heide, en in het westen de Reekse Heide.
Aan de bosranden en houtwallen groeien planten zoals geel walstrokruisbladwalstrogevlekte aronskelk en slanke sleutelbloem. Van belang is het voorkomen van de das. Op het Hoogveld, een relatief hooggelegen rug, wordt biologische landbouw bedreven. De akkerandoorn is een van de kenmerkende akkeronkruiden.
Het gebiedsbeheer is gericht op de aanleg van houtsingels, waar ook de das van profiteert, en op vernatting.
Het merendeel van het gebied is tegenwoordig dan ook cultuurgrond, afgewisseld met bos, lanen en houtwallen. In het gebied liggen een aantal oude boerderijen die traditioneel tot het kasteel behoorden, soms een krukboerderij of een boerderij van het T-type. Een enkele boerderij ligt op een terp.

Wij bezochten na de wandeling de historische vestingstad Grave.
Grave is de meest belegerde vestingstad van Nederland. De sporen van de veldslagen die zijn gevoerd in en rond Grave, maar ook hoe de bewoners van de stad zich verweerden tegen de vijandelijke legers, zijn nog steeds zichtbaar in de historische binnenstad van Grave.



Ondanks vele belegeringen door de eeuwen heen heeft Grave een mooi en authentiek centrum weten te behouden dat vol staat met fraai gerestaureerde panden, veelal rijksmonumenten. Deze monumentale binnenstad nodigt u van harte uit om te winkelen, rond te kijken, en natuurlijk te genieten van de vele terrassen die de stad rijk is.

Andreas Schotel wandelroute op 7 Juni 2020, 11km

Standard

Er is een gratis wandelroute te verkrijgen in het Andreas Schotel museum en/of bij café Schuttershof. Naast de deur van het museum hangt een folderhouder met de wandelroute zodat u ook buiten de openingstijden een exemplaar kunt meenemen.

De route bestaat uit een wandeling langs enkele werkplekken van de kunstenaar Andreas Schotel. Onderweg komt u schildersezels tegen met zijn werk. Daarnaast staan er kunstwerken langs de route geïnspireerd op zijn etsen en aquarellen.

Verroeste PK’s

De Schuttel

Vanaf 1924 kwam Andreas Schotel ieder jaar tijdens de zomermaanden naar Esbeek. Aanvankelijk bivakkeerde hij in een stal op het terrein van de “Oranjebond” en later in een tuinhuisje van 2 x 2 meter op dat zelfde terrein. Het kreeg de naam “De Schuttel”. Later bouwde Schotel daar nog een slaapkamer bij van 2 x 2 meter en een piepklein atelier. In 2000 is “De Schuttel”, op initiatief van de Stichting Vrienden van Andreas Schotel Esbeek en de werkgroep Heemkunde Esbeek, gerestaureerd als blijvende blijk van waardering voor het werk van deze kunstenaar. De gemeente Hilvarenbeek waardeerde dit initiatief met het toekennen van de monumentenprijs.

Biografie

Andreas Schotel is op 20 april 1896 in Rotterdam geboren als vijfde van zes kinderen in het gezin van Wessel Hendrik Schotel en Agnes Pieternella Snijders. Twee broertjes overlijden spoedig na de geboorte zodat Dré (Andreas) samen met zijn zus Bep en broers Henk en Wes opgroeit.

Na de lagere school volgt Andreas de MULO. Zijn plezier en talent in tekenen moet al vroeg opgevallen zijn. Omstreeks 1910 wordt hij dan ook tapijttekenaar bij de Koninklijke Kralingse Tapijtfabriek “Werklust” van de firma W.Stevens & Zn te Rotterdam.  Bij deze firma worden naast kokosmatten dan al smyrnatapijten machinaal en handmatig geknoopt, waarvoor bekende architecten, sierkunstenaars en kunstnijveraars ontwerpen leveren.  Met een baas die de Haagse kunstacademie heeft gevolgd, moet Andreas Schotel in een stimulerende omgeving verkeerd hebben, zodat hij de “winteravondcursus” aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen gaat volgen.

In de eerste Wereldoorlog wordt Andreas Schotel opgeroepen voor militaire dienst. Hij is in Noord-Brabant te Goirle en Baarle-Nassau gemobiliseerd. Daar maakt hij vlotte portrettekeningetjes van soldaten en superieuren. Na anderhalf jaar kan hij vervroegd uit dienst met studieverlof en naar de Rotterdamse Academie terugkeren.

Andreas Schotel heeft van directeur Melchior C.Sissingh van de Gasfabriek in Rotterdam toestemming om etsen van de werkzaamheden op diens gasfabriek te maken. Deze serie vormt een hoogtepunt in zijn vroege oeuvre.

Op de academie heeft hij Mies of Maat Gips leren kennen, die er ook leerlinge is. Hij treedt in 1920 met haar in het huwelijk.

Daar hij zich tot het Brabantse landschap aangetrokken voelt, wordt er met de jongere broer van de gasfabriekdirecteur contact gelegd. Deze broer Cornelis J.G.Sissingh is houtvester op landgoed “De Utrecht” en Schotel en zijn vrouw mogen er in 1921 een klein jaar verblijven, maar moeten terugkeren naar Rotterdam vanwege geldgebrek.  Toch blijft hij in de zomermaanden naar Esbeek komen.

In Rotterdam wonen ze op verschillende adressen tot ze in 1937 op Dreef 2 in tuindorp Vreewijk in de deelgemeente Feyenoord definitief hun woonstek vinden.  Inmiddels zijn er 3 dochters geboren. Een groot drama is dat de middelste dochter in 1929 in IJsselmonde door verdrinking overlijdt.

Op het Gemeentelijk Handelsterrein aan de Binnenhaven bij de Rosestraat mag Schotel in 1922 een houten atelier bouwen. Hier trekt hij tot 1967 vrijwel dagelijks heen om er te werken.

Meer vaste grond in Brabant krijgen Schotel en zijn gezin in 1924 onder de voeten, wanneer hij toestemming krijgt  een voormalig tuinhuisje te betrekken. Hij mag het bouwwerkje, dat hij in Kralingen kan kopen, in het bos van de Oranjebond van Orde te Esbeek neerzetten; het zal de naam “De Schuttel” krijgen. Tot aan zijn dood zal Schotel er met zijn gezin en vrienden zestig jaar lang komen in hoofdzaak gedurende de zomermaanden. Zijn genegenheid voor Esbeek bleek uit zijn wens om in Esbeek begraven te worden.

Doordat hij altijd een pied à terre in twee werelden als werkruimte heeft , kent  zijn omvangrijke grafische oeuvre derhalve een deel met Rotterdamse onderwerpen ( arbeiders van gasfabrieken haven, alsmede haven- en stadsgezichten ) en een deel dat in Brabant is ontstaan, waarbij hij zich heeft laten inspireren door het boerenleven en de natuur.

Eind 1923 krijgt Schotel contact met Johannes Proost. Na een verblijf van twee jaar als afgevaardigde van de Communistische Partij Holland in Moskou, keert Proost terug naar de stad Rotterdam, waar hij zijn artistieke activiteiten zoals het etsen weer lijkt op te pakken. In de jaren die volgen groeit er een vriendschapsband op met Andreas Schotel.  Vermoedelijk op initiatief van Johannes Proost , wiens etsen vanaf deze tijd door Schotel worden gedrukt, gaan ze ambachtelijk-technisch experimenteren om de zogeheten”schone druktechniek” te ontwikkelen. Het komt erop neer dat ze de etsen niet met een film inkttoon afdrukken maar zo schoon mogelijk, waardoor de zwart-wit ets qua beeld krachtiger wordt en niet door een inktsluier groezelig of schilderachtiger zoals bij de negentiende-eeuwse etsen van de schilder-graveurs. Daarbij gebruiken ze geen chemische inkten, maar zelf vervaardigde inkten op basis van olie of vernis met pigmenten van verbrande houtresten, beenderen of schoorsteenroet, waardoor een intensere zwarting mogelijk is bij een vastere, taaie inktmaterie. Ze ontwikkelen een eigen schoonmaakapparaat onder de naam “Mari” om de plaattoon, door verwarming van de etsplaat, zo schoon mogelijk te vegen.

Na de oorlog komt Magdaleen Rademaker nadrukkelijker in beeld.  Ook zij is bijzonder in de etstechniek geïnteresseerd. Leen gaat voor Schotel allerlei klusjes doen en poseert naakt voor hem, wat een flink aantal etsen in vernis mou en aquatint oplevert. Uit de prenten blijkt dat de kunstenaar enorm door haar gestimuleerd wordt. Voor de buitenwereld is zij zijn “leerlinge”. Hun vriendschap groeit uit tot een intieme relatie.  Leen heeft een loopbaan in het onderwijs.

Als onderwijzeres kan ze zich natuurlijk alleen in haar vrije tijd en met name in de vakanties  met de vervaardiging van etsen bezig houden. De vakanties zal zij nogal eens in de nabijheid van Schotel en diens gezinsleden in de Schuttel doorbrengen.

Na haar vervroegd pensioen op haar 54e, krijgt ze alle tijd om met Schotel op stap te gaan, tentoonstellingen te bezoeken maar ook om afdrukken van Schotels etsen her en der af te leveren, want er is juist op het eind van zijn leven grote belangstelling voor zijn werk. In toenemende mate krijgt ze van Schotel de opdracht om over de artistieke nalatenschap van hem en die van Proost te waken.

Na de dood van Schotel wordt de bestaande garage bij haar huis aan de Rijsdijk omgebouwd tot museum. In 1986 gaat het museum officieel open. Met energie gaat ze plichtsgetrouw, perfectionistisch en ietwat rechtlijnig aan de slag.

Met de Stichting Vrienden van Andreas Schotel te Esbeek (1981) zijn in de loop van tijd hechte banden ontstaan. Als Leen dan ook de 80 gepasseerd is en er voor het museum met inhoud een toekomstperspectief moet komen ligt het dan ook voor de hand dat de Vrienden van Andreas Schotel een rol gaan spelen, want die hebben haar altijd met veel  egards ontvangen en geholpen. Met ingang van 1 januari 2006 ontstaat het bestuur van de Stichting tot Beheer en Behoud van de Kunstwerken van Andreas Schotel en Johannes Proost. Op 17 mei 2009 wordt in Esbeek het Andreas Schotel Museum officieel geopend.

Natuurpoort de Spartelvijver

Standard

Wandelen in de regen

Zondagmiddag wandeling in Hooge Mierde

KEMPEN

Gelegen in de prachtige Brabantse Kempen, op een steenworp afstand van de Belgische grens, vind je Natuurpoort de Spartelvijver. Het perfecte startpunt voor een heerlijke wandeling!

Vanaf Natuurpoort de Spartelvijver wandelend door een groene grensstreek met een rijke historie. De bossen vormden eeuwenlang het terrein van smokkelaars. Tegenwoordig biedt het landschap van de Kempen een oase van rust.

Het mooie landschap rondom de Spartelvijver kenmerkt zich door een afwisseling van akkers, weide, bossen, lanen en houtwallen. Tijdens een wandeling ontdek je de verschillende vennen in het gebied. Hier leven hagedissen en heikikkers. En houd je van vogels? Kijk dan goed of je een van de grote broedvogels spot. Zij voelen zich thuis op de heideontginningen!

Vanaf de Spartelvijver beginnen twee schitterende wandelroutes De wandelroutes voeren jou door de spectaculaire natuur van de Brabantse Kempen.

Natuurpoort de Spartelvijver maakt deel uit van het netwerk van Brabantse Natuurpoorten. Een Brabantse Natuurpoort is hét startpunt voor een prachtige wandelroute in de natuur. Elke Natuurpoort biedt ruime parkeergelegenheid en een horecavoorziening. Ook vind je hier informatie over het natuurgebied en de wandelroutes. Je herkent de Natuurpoorten aan de grote, vier meter hoge, stalen sleutel!

Je hond is aangelijnd van harte welkom in de natuur rondom Natuurpoort de Spartelvijver. Let op: je viervoeter mag niet spelen op het gras en in de vijver bij de Natuurpoort.