Category Archives: Mijn zorg

ik maak mezelf mooi, niet de reuma

Standard

Ik ben zoveel mogelijk aan het genieten
Door Ursula
Voor iedereen is het leven zo gewoon. Je leeft in de sleur van alle dag, je rent van hot naar her om steeds maar weer ergens op tijd te zijn. Uiteindelijk vergeet je te genieten van alles om je heen. Je wordt boos op het weer, boos op je werk, boos op mensen om je heen. Dat is ergens natuurlijk wel logisch met onze hedendaagse, drukke maatschappij.
Leven met chronisch pijn en vermoeidheid is niet altijd makkelijk geweest. Vaak heb ik me ook angstig gevoeld. Ik vond mezelf een ramp. Ik was bang voor alles om mij heen, want ik ben anders dan anderen. Ik was bang dat mensen me raar vonden of over mij gingen roddelen. Dat soort doemgedachtes had ik altijd toen ik mijn lichamelijke klachten nog niet accepteerde. Niet gek ook dat ik, toen andere vroeger flink over mijn grenzen konden gaan, mijn zelfvertrouwen een extra deuk opliep.

Een prachtmens
Eén van de voordelen van het leven is dat je gaandeweg meer levenservaring krijgt. Ik koos voor extra hulp omdat het mij alleen niet zou lukken, daardoor leerde ik omgaan met de dingen van mijzelf die misschien minder mooi lijken. Je leert ‘omdenken’, je leert jouw krachten kennen. En eigenlijk, als je dan stiekem even heel diep vanbinnen kijkt, naar iets wat je misschien wel diep weggestopt hebt, zie je dat je beperking jou juist mooi maakt. De beperking die ik heb, maakt mij tot wie ik nu ben. Tegenslagen in mijn leven hebben er uiteindelijk ook voor gezorgd dat ik sterker ben geworden. Ik ben, zoals ik vaak van mijn grootste liefde hoor, een heel mooi mens, maar moest dat zelf nog leren zien. Ik keek namelijk zelf altijd naar mijn uiterlijk en naar de imperfecties die bij mijn lichaam horen; maar wie ik ben is niet alleen mijn uiterlijk, maar ook mijn binnenkant. Ik ben een doorzetter, een volhouder, een gedreven en hardwerkend persoon. Ik ben wie ik ben en heel langzaam, stapje voor stapje leerde ik dat in de jaren te accepteren.

Eruit halen wat erin zit
Wat ik zo mooi vind aan mezelf, is dat ik zo ontzettend kan genieten van alles om me heen. Ik ben in de afgelopen jaren een aantal keer hard met mijn neus op de feiten gedrukt. Toen betrapte ik mezelf erop dat ik niet genoot. Life’s a bitch en het leven is zo voorbij, dus moet je eruit halen wat er in zit. Daarom besloot ik het leven drastisch om te gooien over een heel andere boeg om zoveel mogelijk te gaan genieten. Ik ben een mooi en krachtig mens nu ik ook mijn minpunten kan accepteren en ondanks die minpunten alles uit het leven kan halen. Zo heb ik het voorrecht om een aantal prachtige mensen om me heen te hebben.
Sinds ik meer aan het genieten ben, voel ik dat ik er mag zijn. Ik kan genieten terwijl ik in de regen loop, wanneer ik helemaal onder de ezelhaar zit, als ik met de ezels bezig ben, als ik in mijn Fiatje onderweg ben, als het zonnetje er is, of als ik met een oud fotoboek op schoot zit en herinneringen ophaal. Ik kijk op en lach: het leven is mooi, je moet het alleen durven zien.
Tip;
Leren waar het echt om draait in het leven = ‘OMDENKEN’
→←

De knoop door gehakt.

Standard

Dit raakt mij……‪#‎loslaten‬ wat nu….? Ik hak de knoop door; ik stop met “Mijn leven en onzichtbaar ziek zijn,” de Facebook pagina.
Het ligt echt aan mij geloof ik. Het is mijn groei van de afgelopen 5 jaar en daarom stop ik nu het mij nog leuk was en ga ik afsluiten. Ik sla dat boek dicht. Ik kan de energie ook niet echt meer opbrengen, omdat ik mij op mijn toekomst wil richten en niet meer met mijn onzichtbare ziektes op de voorgrond bezig wil zijn. Ik wil verder leven, met nog meer geluk door de mooie dingen in mijn leven met dat wat ik leuk vind om nog te doen. Ik heb het nogmaals geprobeerd om door dat wat ik beleef reclame te maken en deze week deelde ik dat met mijn lotgenoten van de pagina. Men is blij voor mij dat het mij zó goed doet en verder gebeurd er niets vermoed ik. Al weet ik dat er één persoon de stap genomen heeft om ook resultaten te behalen. Ik kwam haar daar tegen, dan is dat al mooi mee genomen zeg ik. Zelf ben ik zover dat ik mij nu ook met regelmaat erger aan dat wat ik op andere groepen lees. Die visule cirkel is waar vele mensen in blijven hangen. En dat wil ik niet. Ik wil mij niet ergeren aan mensen met hun lijden, want het is vreselijk dagenlang te leven met pijn en vermoeidheid en daarom maak ik een keuze om alle groepen die met gezondheid te maken hebben te verlaten. Ik ben klaar, lieve mensen ik ga dit boek ‘mijn leven en onzichtbaar ziek zijn’ dicht slaan. NIET OP WORLDPRESS hier zal ik verder schrijven. Ik wil iedereen bedanken voor de jarenlange steun, jullie lezend oog en opbeurende reacties, jullie liefde en de vriendschappen die ik in mijn hart zal sluiten. Lieve mensen
IK HOU ECHT VAN JULLIE
Liefs, -xxx- Urs

Tranen van geluk

Standard
Tranen van geluk

Hallo, zei ze toen ik haar dragend de stal van mijn 3 ezels inliep. IAAA, dat doet de ezel inderdaad. Vanavond brak ik. Ik mis haar hier ligt emo oma! Ik zit al vanaf 20u te janken….het was intens mooi om gistermiddag gisteravond vannacht en nog een dag tot de avond door te brengen met mijn kleindochter.

Als ik nu aan haar denk schiet ik vol en rollen de tranen over mijn wangen. Dit is werkelijk onbeschrijfelijk hoe bijzonder deze band is. Zij maakt mijn leven rijk.

Ik ben op dit moment ff een heel groot watje…ze heeft mij zo geraakt. Het was fijn om haar vertrouwen in mij te zien, haar leergierigheid maar ook haar voorzichtige kant. Haar wens en dat wat ze juist niet wil kenbaar te geven. De vele woordjes die ze zegt. Haar liefde voor de dieren raakt mij zeer!

Wat heb ik van jou genoten, lieve Tess.

Het is tevens heel oplettend werken dat haar niets overkomt daarbij is het sporten lopen dragen tillen. Liefdevol bekijk ik haar blije snoet soms angstig voor het onbekende en troost ik haar bij verdriet en boosheid.

Het mooiste was het spel dat ze speelde vandaag op de minicamping met Dex de pup.

Haar slappe lach daar smelt mijn hart door liefde voor haar! Ik maak knuffel Elmo levend en daar geniet zij weer zo van.

Ik ga mijn tranen drogen en mijn ogen sluiten lekker naar droomland en dat we daar ook nog eens mogen genieten samen.

Mooie dromen, liefs, Ursula

De beste 2 maanden van mijn leven

Standard

De beste 2 maanden van mijn leven
September en oktober, de 2 beste maanden van mijn leven en nu zul je misschien wel denken, ‘Hoe is dat nu mogelijk, want er is zoveel gebeurd.’ Dat klopt als een bus, er is heel veel gebeurd, verdriet en vreugde er was geen tijd om even op adem te komen en toch HET ZIJN DE 2 BESTE MAANDEN VAN MIJN LEVEN!

Per 1 september kreeg ik de tijd om voor mijzelf te gaan, ik melde mijzelf beter en wil door met een gelukkig leven waarin ik niet mijn onzichtbaar ziek zijn voorop zal zetten. Mijn werk stopte door het tekenen van een vaststellingsovereenkomst en hierdoor kreeg ik de tijd tot 1 november om voor mijzelf te gaan, daarna zal de WW gaan starten met daarbij de sollicitatieplicht waar ik eigenlijk ook nog best de zin in kan vinden.

Ik wilde mijn huis gaan ruimen en schoonmaken! Ik starte met onze hal en dat ruimde al lekker op! De zolder zou daarna aan de beurt zijn, maar die kans is er niet meer gekomen. Op vrijdag 5 september kwam onze zoon naar beneden met hele rode ogen van het huilen keek hij ons aan en letterlijk stond hij daar met zijn handen in het haar te vertellen dat zijn vriendin zwanger is van hem. Zijn wereld storte ineen….

Wij keken elkaar aan, mijn God, ons Anouk zwanger….??? We hebben alles laten vallen en onze zoon de aandacht gegeven. Dit moet even bezinken ook bij ons! Mijn hemel…..een baby op komst.

We zijn gaan eten en zoals wij dat altijd kunnen, van iets negatiefs weer het positieve ervan inzien, zagen wij er de grap al van in. Hij => Opa en ik => Oma en onze zoon => papa en ons jongste => oom.

Hij was ook de enige die gelijk zei: “Ik vind dat niet erg hoor, om oom te worden, sterker hij vertelde het met zo een grote glimlach op zijn gezicht.” Waarop ik het alleen maar kon beamen, dat dit dan toch 10 jaar eerder komt dan verwacht!!! 10 jaar eerder mogen genieten van een kleinkind!!!

Maar onze zoon was er altijd nog niet gerust op, zijn toekomst zakte in duigen en hij dacht alleen maar hoe moet ik haar NU groot brengen? Net af gestudeerd voor licht technicus en werk zoekende, manlief sprak nog steeds op hem in met alle goede bedoelingen, stel dat ze nog vroeg in de zwangerschap is kun je nog kiezen voor abortus!

Ik heb zijn schoonmoeder gebeld met de vraag of het goed is als wij met onze zoon meerijden naar Berlicum om samen te zijn en dat was meer dan wenselijk! Zo gezegd, deden wij ook na het eten met z’n 3-en de auto starten en ik hoorde mijn 2 mannen samen praten! Zelf had ik nog wat informatie te horen gekregen van de moeder van mijn schoondochter en die gedachten hielden mij goed bezig!

Wij kwam binnen en begroette hen! Onze schoondochter zat in de woonkamer! Onze zoon ging snel naar haar toe en ik heb snel informatie in gewonnen. Onze schoondochter bleek al 32-34 weken ver te zijn met haar zwangerschap! Dit is nog niet bekend bij onze zoon en dat ben ik heel voorzichtig gaan vertellen. Met zijn allen zaten wij met een bakje koffie bij ze en spraken we over dat wat komen gaat!

Zij worden ouders van een kleine….andere opties zijn van de baan!

Dan zie je hen heel snel stappen maken naar volwassenheid en toen zij ook zichzelf af gingen vragen of alles wel oké zal zijn met hun kleintje, dat was het moment dat wij als aanstaande opa’s en oma’s toch ook wel van deze nieuwe titel mogen gaan genieten!

We stapten in een sneltrein……….het leek wel een rollercoaster voor ons allemaal. Mijn God, vrijdag de bekentenis, de maandag erna alle onderzoeken waarbij ook wij bij een echo in het ziekenhuis aanwezig kondenk zijn. Daar werd bekend dat de zwangerschap al 38 weken zou zijn. En dat de kleine het heel erg goed maakt. Binnen een week was bij ons schoondochter thuis alles geregeld. Haar kamer klaar, de babykamer klaar! Zij kunnen ook nog gebruik maken van hun eigen douche! Alles was er en nu wachten op!!!!

Tess onze kleindochter is precies 2 weken later op 19 september 2014 om 18:04 uur in het Jeroen Bosch Ziekenhuis geboren en ook de oma’s waren er bij aanwezig! WAT EEN BIJZONDER MOOIE ERVARING IS DAT GEWEEST. En Tess maakt het geweldig goed.

Dan is er tijd van beschuit met muisjes smeren en smikkelen! Vele foto’s worden er gemaakt en met de kersverse jonge ouders gaat het bijzonder goed naar omstandigheden. Veel moest er geregeld worden wat onze zoon allemaal op zich heeft genomen tussendoor! Samen slapen ze nog 2 nachten in de kraamsuite. Dan mogen ze naar huis.

In de weken die voorbij gaan zit er naast de vreugde van Tess ook nog de nodige spanningen voor ons jongste zoon! Wat een narigheid allemaal………….het duurt té lang. Hij heeft de diagnose ADD/ODD gekregen en wie weet wat nog meer erbij komt met de tijd. Medicatie doet wonderen NU, want dat was het na een paar weken nog niet. En we moeten wachten op therapie voor hem. Op school zijn de punten de betere kant op gegaan, dat hebben we gewonnen met van KB => BB en ondanks dat Londen reis voor jou niet door is gegaan heb je nu wel nog een kans gekregen om je stage nog ergens te lopen!

Dan komt er dat we nu 2 maanden verder zijn……….mijn huis is niet geschilderd en de zolder is ook nog niet opgeruimd. Ik dacht ik maak in deze 2 maanden mijn huis netjes dan zal mijn hoofd ook leeg zijn!!!

HELAAS,,,,,daarvoor zijn er nu wel veranderingen gekomen! Tess een geweldig kraamfeest gehad, ons jongste heeft een stukje vertrouwen gekregen dat het toch nog goed gaat komen en ons oudste heeft misschien wel werk bij Sivomatic bij z’n pa en voor de toekomst staan ze ingeschreven in Dongen voor een woning om daar als gezin verder te leven….en ik

Als ik vanaf 3 november in de WW ga en mag gaan solliciteren kan mij die drukte niet veel meer schelen, want wat is nu mooier om straks de baan op vrijwillige basis te mogen verrichten dat heet als

OPPAS OMA

Dat is toch genieten…!!!

Mijn zorg!

Standard

Beste mensen; het ligt natuurlijk altijd aan de ander, en nooit aan jezelf. Toch?? Al die klinieken deugen niet, ze kunnen je niet genezen. Mogelijk omdat jij jezelf en je verslaving niet serieus neemt? Wel dagenlang op pad voor een voorraadje maar passief blijven als het om eigen herstel gaat. Maar ik ben ongetwijfeld een azijn pisser….

Dwingt iemand je tot gebruik? Of maak je zelf iedere keer die keuze? Kies je voor zelfstandigheid! En stop met jezelf zo zielig vinden; als ik zeg dat je zielig bent zul je boos worden terwijl dat veelal hoofdreden is om gebruik vol te houden. Op een goede dag; genoeg is genoeg en het zal nooit meer toevoegen alleen maar afbreken………….

BTW; therapeutisch het ego breken lijkt mij geen gezonde vorm van therapie. Wordt bevestigd daar waar je vanaf moet; een negatief zelfbeeld.

Gebruik is vaak een zoektocht naar heling, rust en compleetheid. Die zoektocht is goed, alleen de manier niet. Als je ophoudt met zoeken komt er al veel rust……….

Dit gaat over een persoon waar ik heel veel van houdt. Iemand met een bijzonder goed hart in zich. Iemand die eigenlijk een hele slimme jongens is, gelukkig nog jong is en alleen al heel veel moet verstouwen.

De drukte in zijn hoofd, de prikkelingen van buitenaf, het gevecht met de regels en plichten. Desinteresse en oog voor dat wat hij denkt nodig te hebben, die joint!

Dat rust ervoor in de plaats geeft. Ik moet jou vertrouwen, ik moet jou aanhoren, ik moet jou begeleiden nu en voor altijd in de komende periode zal ik je bijstaan. Ook ik zit met vele vragen; gebruik je nog meer? Is dat middel van de dokter straks wel het juiste medicijn voor jou? Willen we dit wel? Een ding weet ik wel; Ik wil jou begeleiden en ik kan het ook. Het heeft even wat gekost maar ik snap nu steeds beter wat er bij jou speelt, hoe jij in elkaar zit, wat wel en niet goed voor je is en ik ben trots op dat moment dat jij mij vertelde; Ik wil behandeld worden.

We zijn er nog lang niet maar de eerste stappen zijn gezet. Datums staan genoteerd voor de bezoek aan vele artsen.

Zoals de woorden hier staan beschreven Mijn leven en onzichtbaar ziek zijn geldt dat ook voor jou, lieve zoon met ADD en God, weet wat nog meer! Wachttijd duurt lang, veel te lang!

UITEINDELIJK KOMT ALLES OOIT GOED!