Tag Archives: Mijnleven

Dankbaar kunnen zijn, dit is wel ‘Mijn Leven.’

Standard

http://oml.bnn.nl/blog/detail/bedankbrief-aan-de-kanker

3 Jaar geleden deelde ik haar brief en schreef ik;

Wat bijzonder om te lezen wat kanker met de mens doet. We zouden altijd bewuster moeten leven en dankbaarder mogen zijn. Het grijpt mij naar mijn strot en oh, wat zou ik wensen dat ik even zo zou mogen leven. Vrijheid/blijheid!!! Dat is het enige grote plus van deze klote ziekte ‘leef of het je laatste dag is,’ en dat alles beschrijf jij in jouw bedank brief. Mooi verwoord, Eveline. In mijn leven is veel gebeurd en dagelijks heb ik een gevecht om mijn dag zo goed mogelijk door te komen, qua pijn en vermoeidheid door de vele diagnoses. Ik heb ‘mijn leven’ geaccepteerd dat ik moet dealen met mijn onzichtbare chronische ziektes. Geen dag zonder dat en ook ik haal er het beste uit en ik geniet van de kleinste dingen. Dit hoort toch bij mij, mijn verdere leven en God weet alleen hoelang! Ik ben zeker niet zielig en kan nog heel veel dingen wel. Toch was ik ooit jaloers op de kanker en verlangde ik naar de eeuwige rust, geen pijn meer voelen in mijn lichaam en nooit meer extreem vermoeid zijn. Ik moet door en leef >NU< van dag naar dag en daar maak ik iedere dag een klein feestje van. Misschien niet zo uitbundig als jij doet Eveline, maar wel bewuster dan ik ooit deed. Dit alles is toch zo verschillend en om zo te beseffen dat we het leven dankbaar moeten zijn maakt ook van mij een gelukkig mens. Nu volg ik Eveline via tv-programma OML {Over Mijn Lijk} en lees ik haar haar blogs op deze ochtend. Een bijzonder mooi mens! Fijne zondag!

Liefs, Ursula.

Werkt het of niet

Standard

Halverwege februari was ik erg opdreef ondanks mijn lichamelijke klachten die al 2 maanden verergerd zijn, heb ik mijzelf een paar keer gedwongen om voor mijn pc-tje te kruipen! Werk.nl moet up to date zijn, voor mijn WW-uitkering! Sollicitatie activiteiten moeten ingevuld worden! Minimaal 1 per week moet een makkie zijn toch? Al zeggen degene die werken bij het UVW dat ook en is in de praktijk gebleken dat veel mensen zich hier niet eens aan houden. Waren ze allemaal maar zo als u, mw Zeijlmans. Vanaf 1 november solliciteer ik had er in deze paar dagen 12 verstuurd merendeel open sollicitaties!

Eenmaal aan het idee gewend te zijn dat dit met regelmaat zich herhaald had ik nooit gedacht dat het mij wel heel gemakkelijk af gaat. Via een vriendin kreeg ik een sollicitatiebrief als voorbeeld, die ik naar mijn eigen woorden heb vervangen en haar CV heb ik natuurlijk met mijn eigen gegevens en ervaringen ingevuld. Nog wat tips van het UWV en ik ben zelf erg trots op het resultaat. IK BEN KLAAR VOOR DE ARBEIDSMARKT.

Eenmaal aan het idee gewend, was ik best enthousiast alleen…..die verdomde onzichtbare ziektes, de fibromyalgie/cvs en dan heb ik nog niet aan de rest gedacht! Deze week heb ik 2 sollicitatie gesprekken, maandag was mijn eerste en deze is verschoven naar morgen en vrijdag de tweede. Morgen, daar heb ik echt mega veel zin in, deze komt voort uit een open sollicitatie en gezien mijn leeftijd is de kans erg groot! Ik heb er ooit al eens gesolliciteerd in 2007, toen was mijn verdriet van het overlijden van mijn schoonvader nog te groot. Nu heb ik hard aan mijn mijzelf gewerkt en ben ik klaar om een nieuwe uitdaging aan te gaan! Dit in tegendeel van de winkel, daarvoor blijk ik TE oud met mijn 47 lentes. Men weet niet wat ze missen, haha dat durf ik nu hardop te zeggen!

De zin om wat voor de maatschappij te kunnen betekenen is groter dan de angst voor wat kan gebeuren, als ik straks in moet leveren door mijn onzichtbaar zijn….dat is voor straks denkmik nu en voor nu wil ik door en dan het liefst met dat waar ik mijzelf voor 200% in kan zetten en met plezier heen ga! Nooit meer dingen doen die ik niet leuk vind, dat behoord tot verleden tijd! Ik krijg geen spijt! Ziek zijn hoort niet bij mij op de eerste plaats….nog altijd blij met de keuze van die tijd! Nu komt…..

Me time!

Geaccepteerd punt

Standard



ZO IS HET WEL….



Ik ben er zo klaar mee om nog langer met mijn onzichtbaarziek zijn bezig te zijn! En dan bedoel ik eigenlijk om mijzelf  ‘een soort van slachtoffer’ te voelen. Ik zit sinds enige weken mede met de nodige spanningen toch heel anders in mijn velletje. HET VOELT GOED, IK LEEF, IK KAN SPANNINGEN WEER AAN ZONDER MIJZELF TE VERLIEZEN EN IK VIND MIJN LEVEN LEUKER DAN LEUK. Dat kan ik hier wel schrijven en ik ben van mening dat ik #MIJNLEVEN GEACCEPTEERD heb, dat het is zoals het is en dat het komt zoals het komt. Mede met de hulp die ik ook nog krijg, want zekerheid op alles zetten!!!

‘Er kan nog altijd meer bij,’ schreef ik elders en ook dat komt zoals het komt ook weer op zijn pootjes terecht. Mijn man en kinderen komen voor alles, zelfs voor mijzelf…maar wat kan ik van deze innige rust genieten. Deze rust heb ik in mijn gehele leven nog niet ervaren en voelt meer dan welkom.

Ik wil LEVEN, genieten van MIJN LEVEN en vandaag was best een vruchtbaar dagje na gisteren een intens vermoeide dag. Vruchtbaar, omdat ik dat van gisteren niet kan zeggen. Al heb ik gisteren wel mijn 2e schoondochter van mijn jongste zoon mogen ontmoeten hier in huis en zij heeft kennis gemaakt met man lief. Dat is me een leuke meid 17 jaar. Daar maar hij heel zuinig op zijn!!!

Vandaag ben ik wakker geworden met nog erg veel slaap. Heb beneden mijn bordje havermoutpap met honing gegeten en daarna boven 5 x mijn  jongste zoon wakker moeten maken ook hij kon zijn ogen niet open houden ZO MOE, het zal het weer wel zijn vermoed ik. Toen hij vertrok naar school ben ik gaan douchen en aankleden. Mijn moeder kwam mijn strijk weg werken en ik heb de post rond bezorgd en een boodschap gedaan. Rond 10:30 uur hier samen koffie gedronken. Om 11:30 uur macaroni gemaakt en heb ik alvast een bordje gegeten. Om 13:00 uur op kantoor gewerkt tot 15:30 uur toen naar de bedrijfsarts een half uur bij gesproken en ook hij was erg onder de indruk van wat er met mij en mijn gezin de afgelopen weken heeft afgespeeld, dat dat zeker niet in de koude kleren gaat zitten en ik mijzelf daar heel goed doorheen geslagen heb. Ik moet volgende week nog behandeld worden en daarvan herstellen en dan zal ik mijn werk met 3 x 3 uur per week gaan hervatten tot de volgende afspraak. Ik moest nog even terug naar mijn werkplek om nog even mijn laatste best wel hectische mail na telefoongesprek met afspraken af te maken. Nog printen en om 16:30 uur ging ik naar huis, ERG VOLDAAN…voelt fijn.

*TROTS OP MIJZELF KUNNEN ZIJN IS EIGENLIJK OOK BEST FIJN*IK WIL GEWOON LEKKER KUNNEN WERKEN EN IS HET NIET HIER DAN ZAL HET WEL ELDERS ZIJN,,,MAAR IK BEN VOORLOPIG WEL KLAAR MET MIJN ZIEK ZIJN VOOROP TE ZETTEN, OMDAT IK IN DE ZIEKTEWET ZIT EN EEN REÏNTERGRATIE TRAJECT VOLG.

Zo dat is gezegd!!! Groetjes, Ursula

Mijn leven is een rollercoaster op dit moment!

Standard

Mijn leven is een rollercoaster op dit moment!

De inspiratie ontbreekt mij om dagelijks mijn verhaal uit mijn leven te beschrijven op papier of zoals hier op het sociaal media. Ik heb zoveel informatie in mijn hoofd dat ik het niet eens meer juist kan terug pakken en dingen al vergeten ben. Daar baal ik van……….maar het geeft mij ook rust. Niets moeten..=..rust pakken!

Even tijd nemen voor mijzelf. Mijzelf verliezen is niet de bedoeling NIET NU. Ik moet sterk zijn en blijven, want ze hebben mij NU nodig. Waar moet ik beginnen……..

Bij de leuke dingen van de dagen of de minder leuke dingen of zal ik het ergste wat een ouder zich kan inbeelden “de angst” waarin wij zaten en soms nog inzitten gaan delen met mijn lezers die mij volgen…???WAT MOET IK DOEN???

Ik moet naar de huisarts gaan en zo ben ik gegaan en daar heb ik mijn verhaal met hem gedeeld en gevraagd of ik wat zou kunnen krijgen om mijzelf niet te verliezen in deze situatie, dat kan en dat mag niet meer. Ik moet nu sterk kunnen blijven en volhouden. Er zijn voor mijn kind in nood, die eindelijk vraagt om hulp en dan mogen wij deze nu niet loslaten.

Ik werd gehoord en kreeg van mijn huisarts een pilletje erbij, een lage doses per dag! Sertraline, deze helpt mij enorm om niet in paniek of angst te schieten. Ik heb 3 dagen geshaket en getrild, wat was dat vervelend maar het helpt mij nu zo normaal te reageren op bepaalde situaties zoals deze ons nu overkomt. Zonder kwam dit niet voor, dan was ik vast in mijn volgende depressie beland.

Uit bescherming van mijn kind ga ik niet alles open gooien en ik weet dat ik geen KUT-kind heb, wat wel door mensen blijkbaar gezegd wordt en dat mij zeker ook wel heeft geraakt. Zo gaat dat in een dorp, daar waar iedereen elkaar kent en waar mensen leven van andermans leed. Nee, ik weet dat zij ongelijk hebben en zij dit niet eens zo zouden kunnen volbrengen, zoals wij ermee om kunnen gaan. Hij heeft een hart van goud, onze zoon. Hij is beïnvloedbaar en zit even in een lastig traject is een puber van 16. Ik heb vertrouwen ondanks dat wat er gebeurd is zal ik hem zo goed mogelijk begeleiden.

Ik leer ook nog elke dag!

Ik leer nog altijd dat ik mijzelf zo zie veranderen, zo zie groeien en zo dankbaar ben met dat wat ik tot nu toe heb mogen bereiken. Mijn leven is een rollercoaster die nu even in een scherpe bocht is geraakt waardoor alles even naar een kant hangt. Dit voelt niet helemaal oké, want het is onverwacht en dit hadden wij totaal niet gedacht dat het dan toch best dichtbij kwam maar door de onderzoeken die komen hopelijk dan toch de hoop op beter!!!

Wat is dat toch met mij……….mijn leven lang ben ik al ermee bezig, de dood! Waar komt dit vandaan?

Er is een tijd geweest dat ik het gewenst heb en dat ik dacht bij mensen die getroffen werden door de ergste ziekte, waarom jij wel en niet ik? Ik wil het van je overnemen, ik wil niet meer verder moeten…Daarna kwam de angst en nu kom ik er tot 2x ervan af. Geluk bij een ongeluk, 3x is scheepsrecht zegt manlief, maar ik krijg weer te horen dat ik er op tijd bij ben en GEEN KANKER heb. Blij ben ik nu zeker……….en in mij weer dat stemmetje….’NIET’….of zit het dan toch nog elders in mijn lichaam?

Ik krijg hulp van Praktijk 013, een psycholoog helpt mij en samen praten wij over mij en wat mij overkomt. Ik was naar haar verwezen door een psychiater uit het twee steden ziekenhuis te Tilburg, mede ook omdat zij daar ervaringen hebben met de OLK-therapie die ik gevolgd heb en zij weten hoe dat werkt. Ik krijg met haar dat wat goed voor mij is. Niet wekelijks maar maandelijks zal ik naar haar gaan. Een steuntje in de rug voor de moeilijke tijden waar ik met mijn gezin inzit. Mijn leven = een rollercoaster op dit moment!

#geluksmoment

Image

# Geluksmoment

Wat hebben we een heerlijke dag achter de rug. Vanmorgen om 10:30 uur, waren wij op minicamping de Groenstraat. Daar gaan vandaag ‘De eerste campinggasten,’ arriveren voor het campeerseizoen.

Samen ontmoetten wij hen en gaan wij in de ‘Orangerie,’ een kop koffie drinken en taart eten. Wat een gezellige ontmoeting met deze 16 mensen. De camping is er klaar voor, de ezels staan klaar voor onze campinggasten en ook wij, Leo en ik. Wij genieten mee op de dagen dat wij daar vrijwilligen! http://www.groenstraat.nl

Deze middag nog naar Emmaus gereden, een grote kringloop op de Langeweg. http://www.emmaus-langeweg.nl lekker wat prullaria gekocht om bij mij thuis, de achtertuin wat op te vrolijken, MAAR IK GA Zeker NOG Eens terug wat een leuke kringloop Heb JE DAAR.

VOOR mijzelf, Mijn schoondochter en zoon een lekkere pan pasta gekookt en Samen hebben we na Het Eten bij Smaak, ijssalon een ijsje gegeten!
Vanavond Rustig Avondje met manlief op de bank voor the buis.

FIJNE Zaterdagavond / – NACHT dat wordt 1 uurtje korter Slapen! Zomertijd GAAT van start!

Liefs, Ursula

Koortsig lang niet geweest

Standard

Werd sinds lange tijd weer eens anders ziek kreeg verhoging daarna koorts. Een virusinfectie is het gelukkig en geen bacteriële infectie op mijn longen. En rust doet me goed nu, de snot kleeft overal aan de binnenkant van mijn kop en in mijn longen komt bij hoest flink wat los af en toe, alles pijnlijk en trappen lopen was vreselijk ik moest er gewoon bij liggen om te herstellen. Zou het dan toch een griepvirus zijn? Mijn gezicht is erg pijnlijk door de aangezichtspijn en dat wordt nu getriggerd als reactie, zegt de HA. 26jr geleden voor het laatst een fikse griep met 40 graden koorts gehad. Koortsvrij ging ik weer aan de slag met werk i.p.v goed uitzieken, 16 jaar geleden voor het eerst een longontsteking gehad doodziek was ik ervan ook z’n hoge koorts en ik lag toen nog in mijn kraambed. Daarna nog 2x er flink tegenaan gezeten waarbij ik gelijk aan de antibiotica ging. Lang niet echt hoge koorts meer gehad. Tot net na carnaval. En nu voelde ik het weer opspelen de pijn op mijn long en schouderblad. Ik krijg bij een flinke verkoudheid hooguit wat verhoging, nu kreeg ik koorts, begon te hoesten dat was erg pijnlijk en ik kreeg koorts en dan moet ik aan de bel trekken i.v.m mijn astma/copd. Bloed afgenomen en de ontstekingswaarden zijn ‘niet nog erger geworden’ zei ze mij dus ik heb waarschijnlijk een virus- i.p.v bacteriële infectie. Rust doet goed en holtenspoelingen wat paracetamollekes met codeïne en het triggert mijn zenuwpijn in mijn gezicht. Hoesten doe ik niet veel, ik heb het benauwd maar als het er is dan van komt, stik ik bijna en wat ben ik blij met hulpmiddelen, hallo T-lady. Kapotte koppacking ofwel hartstikke lek. Sorry manlijke lezers, vele vrouwen zullen het wel herkennen, pruttelende uitlaat en lekkage, Tsjonge jonguh ik zou op het werk hebben gezeten, ik moest therapeutisch gaan werken ofwel reïntegreren in mooie kleertjes maar ik ben nog thuis gebleven en dat was maar goed ook, anders kon ik een koffer met verschoning meenemen….dan is dit lekker om eraan toe te mogen geven thuis. Verveling heb ik niet, tijd vliegt nog sneller dan normaal, daar baal ik vreselijk van. Ik voel wel stress en onrust op het moment  opspelen voor wat gaat komen. Maar wat mij goed doet is het zonnetje en Inno, de hond waar ik in de middag even mee ga wandelen, omdat hij logeert bij mijn overbuurvrouw en zij er geen lange afstanden meer mee kan lopen. Ik helaas ook niet meer super mega lang, maar Inno is ook op leeftijd en past zich prima aan, aan mijn tempo. Tis een schat waar ik deze week toch wat extra energie van heb mogen ontvangen. Zo…. Ben er weer klaar mee people…In rust….wens jullie fijne zonnige zaterdag toe !

Liefs, UrsulaImage

PEACE LOVE and HAPPINESS

Standard

De voorpret is al van start gegaan ….! CARNAVAL ’14.

Moi

Moi

Na EEN-Paar Dagen van extreme Pijn sterven IK Moest verwerken deur Mijn fibromyalgie en aangezichtspijn Kwam er deur de fitness, DAAR NOG EEN Flinke schep extra erboven op! GOD ZIJ dank sloeg de CVS niet teen.

Sporten was al enige weken geleden nl Toch blijf IK Erbij doordat IK Altijd ben blijven Sporten ben IK Zo flexibel gebleven. MAAR DIT is Echt TÉ ERG! IK Kon Het niet meer Dragen en OM niet always to the Medicijnen te Grijpen Hebr IK mijzelf laten liggen magnetiseur.Het scherpte eraf gehaald en Dan is Het draaglijk VOOR MIJ! Dat zorgde VOOR DAT IK zondagmiddag Kon Genieten al. kijkent to the

‘Keiebijters,’ op Omroep Brabant, de ton praters is Zo ENL gigantisch Leuk Vermaak en daardoor verdween de angst OM verkleed te Gaan en kreeg IK kriebels in Mijn Buik ……….!

Manlief Zei; “De Kets is geopend.” GAAAAAAAAAAAAAAAN

CARNAVAL 2014 … Komt eraan, Alle Dagen feesten is al Jaren niet meer mogelijk VOOR MIJ, MAAR EEN Paar Keer eventjes lekker los Gaan is Echt

Te Leuk … op Wij are rond 14.30 uur to ‘de Kets’ gereden en hebben ons outfit gekocht. Het was NOG niet gemakkelijk OM VOOR ons Beiden wat te Vinden where op Wij Allebei ENL Goed Gevoel dan Hadden …. Het leukste is Dan de accessoires Erbij te Zoeken, Pruiken passagiers, Kettingen, oorbellen, armbanden, brilletje. “Wilt U OOK NOG EEN (namaak) joint? ‘ Vroeg de verkoopster, waarop manlief Zei: “. Die Moet IK rossen vasthouden en stellen vraag IK WEL Aan Mijn zoon ALS IK Een echte Wil” Hahahaha, GEWELDIG!

Schoffel op Wij Gaan ……….. Zie si later ALS naamwoord het zover is dat-we Gaan.
Het has alles te Maken ontmoette this super leuke VW-golf sterven IK this Ochtend zag Staan in ons dorp! Afbeelding2014