Tag Archives: Over mij

Geaccepteerd punt

Standard



ZO IS HET WEL….



Ik ben er zo klaar mee om nog langer met mijn onzichtbaarziek zijn bezig te zijn! En dan bedoel ik eigenlijk om mijzelf  ‘een soort van slachtoffer’ te voelen. Ik zit sinds enige weken mede met de nodige spanningen toch heel anders in mijn velletje. HET VOELT GOED, IK LEEF, IK KAN SPANNINGEN WEER AAN ZONDER MIJZELF TE VERLIEZEN EN IK VIND MIJN LEVEN LEUKER DAN LEUK. Dat kan ik hier wel schrijven en ik ben van mening dat ik #MIJNLEVEN GEACCEPTEERD heb, dat het is zoals het is en dat het komt zoals het komt. Mede met de hulp die ik ook nog krijg, want zekerheid op alles zetten!!!

‘Er kan nog altijd meer bij,’ schreef ik elders en ook dat komt zoals het komt ook weer op zijn pootjes terecht. Mijn man en kinderen komen voor alles, zelfs voor mijzelf…maar wat kan ik van deze innige rust genieten. Deze rust heb ik in mijn gehele leven nog niet ervaren en voelt meer dan welkom.

Ik wil LEVEN, genieten van MIJN LEVEN en vandaag was best een vruchtbaar dagje na gisteren een intens vermoeide dag. Vruchtbaar, omdat ik dat van gisteren niet kan zeggen. Al heb ik gisteren wel mijn 2e schoondochter van mijn jongste zoon mogen ontmoeten hier in huis en zij heeft kennis gemaakt met man lief. Dat is me een leuke meid 17 jaar. Daar maar hij heel zuinig op zijn!!!

Vandaag ben ik wakker geworden met nog erg veel slaap. Heb beneden mijn bordje havermoutpap met honing gegeten en daarna boven 5 x mijn  jongste zoon wakker moeten maken ook hij kon zijn ogen niet open houden ZO MOE, het zal het weer wel zijn vermoed ik. Toen hij vertrok naar school ben ik gaan douchen en aankleden. Mijn moeder kwam mijn strijk weg werken en ik heb de post rond bezorgd en een boodschap gedaan. Rond 10:30 uur hier samen koffie gedronken. Om 11:30 uur macaroni gemaakt en heb ik alvast een bordje gegeten. Om 13:00 uur op kantoor gewerkt tot 15:30 uur toen naar de bedrijfsarts een half uur bij gesproken en ook hij was erg onder de indruk van wat er met mij en mijn gezin de afgelopen weken heeft afgespeeld, dat dat zeker niet in de koude kleren gaat zitten en ik mijzelf daar heel goed doorheen geslagen heb. Ik moet volgende week nog behandeld worden en daarvan herstellen en dan zal ik mijn werk met 3 x 3 uur per week gaan hervatten tot de volgende afspraak. Ik moest nog even terug naar mijn werkplek om nog even mijn laatste best wel hectische mail na telefoongesprek met afspraken af te maken. Nog printen en om 16:30 uur ging ik naar huis, ERG VOLDAAN…voelt fijn.

*TROTS OP MIJZELF KUNNEN ZIJN IS EIGENLIJK OOK BEST FIJN*IK WIL GEWOON LEKKER KUNNEN WERKEN EN IS HET NIET HIER DAN ZAL HET WEL ELDERS ZIJN,,,MAAR IK BEN VOORLOPIG WEL KLAAR MET MIJN ZIEK ZIJN VOOROP TE ZETTEN, OMDAT IK IN DE ZIEKTEWET ZIT EN EEN REÏNTERGRATIE TRAJECT VOLG.

Zo dat is gezegd!!! Groetjes, Ursula

Nagenieten

Standard

Nog nagenieten van de miniwandeling vol verrassingen met Ynno de logeerhond van mijn overbuuf die ik een keer per dag uitlaat bij de ecozone. Wat was dat verrassend leuk en gelijk ook mega spannend om Ynno zo te zien reageren op een kudde schapen dat geleid werd door een schapenherder en 2 border collies. Zij staken de procereurweg over en kwamen onze kant op gelopen op de eco-zone richting de Beljaard. Ynno vond het zo leuk en voor mij leek het heel even of hij een border collie wilde zijn ipv een husky. Blij dat ik hem onder controle kon houden want geen idee hoe hij erop zou reageren. En het ging zo snel de schapen naderde ons en de honden werden gecommandeerd met woorden. Razendsnel schoot er een langs Ynno en mij om de schapen ons netjes voorbij te laten lopen. Daar gingen ze de hele groep richting de Beljaard en wij, wij besloten toch te kiezen voor de andere kant. Ynno was door het dolle en rook ze natuurlijk op de plaats waar de schapen hebben staan te wachten en daar begon hij te rollen en te rollen. Zijn geur wilde hij duidelijk afgeven. Hij was er zo moe van geworden en bleef maar kijken waar de schapen heen waren gelopen. Daar was het hoge gras ook helemaal plat gelopen. Super leuk om dit even mee te mogen maken en wat jammer dat ik geen foto’s heb kunnen maken omdat ik niets bij mij had.


Via een kennis die ik daar ook zag vanmiddag heb ik toch een paar leuke kiekjes kunnen bemachtigen en wil ik deze graag met jullie delen. Zo ook een link waar een filmpje op te zien is.

Knopen doorhakken gaat niet gemakkelijk!

Standard

5 dagen verder en het is alweer weekend! Ik had me toch een heerlijk druk weekend vorige week, daarna nog eens vieren dat ik een jaar erbij gekregen heb. SAMEN…een dag op pad, heel gezellig alleen was de plek niet echt mega bijzonder overdag, maar het zonnetje scheen volop en de terras zat heerlijk. Nog wat leuks gescoord dus ik was best JARIG tot het beest in mij weer wakker werd. Mijn God,,,ellende…niet opgeven op de terugweg geslapen in de auto en toen het draaglijk werd nog uit eten geweest met mijn lief. Wat heb ik mogen lachen om hem dat was echt de klapper van de dag! Moe maar genoten plof ik neer op de bank, UITGETELD. Dinsdag; HALLO BLAASONTSTEKING ben je der alweer! Ik ga re-intregreren 3 uur en het viel mij heel zwaar om het feit dat ik maar een beetje niets zat te doen, daar kan ik niet tegen, dan denk ik bij mijzelf ik wil thuis nog wel een beetje kuisen. Op de middag nog verjaardagvisitie gehad. Woensdag; vreselijk moe van dit alles van de afgelopen dagen ik ga toch naar Yoga tevens laatste les van dit seizoen en dat werd afgesloten met een thee-tje drinken en kaartjes trekken. De kaartjes die ik trok waren

INZICHT ZONDER HANDELING BRENGEN GEEN VERANDERING

play

DABRIEL; COMMUNICEER GOED, WIJS EN METEEN

LADIEL; LAAT JE ZORGEN LOS

DE SLEUTEL IS JUNI; EN DINGEN GOED BESPREKEN

Duidelijker kan ik het niet hebben, BLIJ…Ik loop over van energie als ik naar naar huis ga met de gedachten KNOPEN DOORHAKKEN verder met mijn leven niet meer de onzichtbare ziektes op de voorgrond, maar MIJN GELUK voorop!!! Smiddags met een vriendin voor mijn verjaardag in mijn achtertuin gezeten in de zon. Heerlijk genieten samen! Daarna kwamen er wat zorgen om ons kroost. Donderdag gaat het mis de nacht is bagger, ik tob me rot….droom over mijn werk, mijn baas hartkloppingen zweten in paniek….EN HAK DE KNOOP DOOR…4:00uur was het dat ik beneden aan mijn pc zat met een beker warme melk en honing. Ik schrijf een mail en druk een uur later op verzenden. OF DE DUIVEL IN MIJ MIJ ZO HARD SLOEG….MET TWIJFEL.

Waarom kan ik nooit achter mijn besluit blijven staan? KIES-PROBLEEM WAS HET TUSSEN ZOET-HARTIG DAN WIST IK HET WEL MAAR VOOR MIJN TOEKOMST maakt het toch een tikkie spannend. Die dag ben ik niet gaan werken, die dag werd ik gebeld en heb ik een fijn gesprek gehad aan de telefoon met mijn baas en iemand van personeelszaken op de speaker! Ik krijg BEDENKtijd….op de middag ga ik langs mijn huisarts en leg alles uit. Ik krijg medicatie voor een half jaar! Hij nam mij serieus en sprak over keuzes. IK ZAL ZELF DIE KEUZE MOETEN MAKEN

IK NEEM MIJN TIJD……………………VOORDAT IK DE KNOOP LETTERLIJK DOORHAK. Deze week een mega rustig weekend, OOK HEERLIJK……..

MIJN TOEKOMST MIJN GELUK

HET VERLEDEN ZIJN ALLEEN NOG HERINNERINGEN!

VROLIJK PASEN, LIEVE LEZERS

Image

Liefs, Ursula

Tis genoeg voor vandaag!

Standard

 

Wat ben ik toch een moeilijk mens. Niet alleen voor anderen maar zeer zeker ook voor mijzelf…ik kan mijzelf niet eens begrijpen laat staan een ander.

 

OF HEB IK MIJN DAG GEWOON NIET? Het ging heel even zo goed!

Ik snap sowieso niet waar dit gevoel nu weer vandaan komt. Ik heb de gehele week een gelukzalig gevoel gehad voelde mij ook zo sterk en ondanks het gemis op de dag dat onze eerstgeborene zijn 21 verjaardag viert en voor het eerst ook niet thuis was. Het is ook nooit één dag hetzelfde hier net als geen eens dag hetzelfde is met mijn onzichtbaar ziek zijn. “Het kan alles zijn hoor,” zegt een stem diep in mij. Misschien komt het wel doordat ik gisteravond nog één verjaardag bezocht heb waardoor ik iets meer energie verspeeld heb’dan op een normale week, maar ik heb geen dans gewaagd. Tis anders dan andere avonden natuurlijk. “Maar dat moet toch een keer kunnen zeg, hou eens op,” brom ik terug! Hersenspinsels..om gek van te worden..IK WIL DIT NIET VOELEN….ik wil leven in het hier en nu en de dag nemen zoals het mij gegeven wordt….en toch stond ik er vanmorgen weer mee op.

Is het de zon die zich vandaag niet echt laat zien? Ja, dat is heel vervelend, want ik heb er gisteren ook niet in kunnen zitten met een tuin op het Oosten en ik zal ook echt niet de enige zijn. Lijkt wel zelfmedelijden. Zijn het de momenten dat ik alleen thuis ben en geen aandacht kan krijgen? Thuiskomen na een heerlijk leuke >Tacoyo< les bij de sportschool met hele lieve mensen om mij heen, JA dan is het even stil in huis…maar niet met de radio aan hoor! Mee lallen dus OPGELOST….zul je denken….a me hoela, natuurlijk stopt DAT Stemmetje niet. Zijn het de ideeën die ik in mijn hoofd heb en ze niet heb uitgevoerd vandaag….??? Of alle veranderingen die ik weer mee maak afgelopen week en waar………..ik zo slecht mee om kan. Zo ben ik deze week gestart met een super goed gevoel ondanks mijn onzichtbare ziektes en het re-integreren in mijn werk en dat was heel erg wennen. Is het dan mijn angst…ANGST voor WAT DAN…??? FALEN….als ik zo door ga draven, dan…

krijg ik van manlief wat te lezen. Hij legt een dik boek open op mijn schoot en zegt erbij, “als je dit leest dan snap je dat ik aan jou moet denken,”  BRUCE SPRINGSTEEN’S  BIOGRAFIE; Bruce had het grootste gedeelte van zijn volwassen leven geworsteld met wisselende stemmingen en een neiging tot extremen. Tientallen jaren psychotherapie hadden zijn meest primaire trauma’s en conflicten blootgelegd en verduidelijkt, maar hij bleef altijd last houden van slechte buien die soms vervaarlijk dicht bij depressies in de buurt kwamen. “Er zijn periodes dat het prima gaat, en dan wordt het opeens weer geactiveerd,” zegt hij. “De klok, één of andere herinnering. Je weet het nooit. Je hersenen willen je gevoelens altijd aan een oorzaak verbinden. Ik voel dit, omdat ik dit doe of omdat dat net is gebeurd.”

Ik lees het nogmaals en zeg dan tegen manlief, “IK ZIT DIT NET IN MIJN EIGEN MOOIE WOORDEN TE SCHRIJVEN!!!”

‘Snap je nu, dat ik hierbij aan jou moet denken?’, zegt hij.

 

Ik moet het nog eens lezen en denk aan waar ik vanmorgen mee wakker werd. Mijn lichamelijke klachten zijn erger, mijn vermoeidheid is aanwezig. Alles wil ik nog altijd verklaren maar waarom eigenlijk en word ik daar dan rustiger van?

Ik ben niet meer alleen, het is weekend, wij drinken een borrel, hij geniet van het thuis komen op vrijdag meer dan op welke doordeweekse dag dan ook, we gaan er gewoon weer wat van maken, zoals het komt.

Hersenspinsels…….Weersveranderingen??? Gewoon LUI zijn!!! Nee, ik wil teveel, ik leg mijn lat te hoog, dus moet ik mij erbij neerleggen en zorgen dat ik niet explodeer, maar ik mis een goede planner…die kan mij vast helpen…bij mijn onrust..ik verlang naar een healing, naar zijn handen op mijn schouders en waardoor hij zijn energie in mij laat stromen en daar gaat zitten waar het nodig is. Mij weer in balans zal brengen.

 

Wat doe ik mijzelf toch aan!!! WAAR IS MIJN BESCHRIJVING GEBLEVEN…?

 

Een dag voor mijzelf hebben, met doen wat ik wil doen en het niet eens uit mijn handen krijgen is FRUSTREREND genoeg!

 

Is het NIET MIJN DAG….deze  vrije vrijdag?

Zo erg kan het toch weer niet zijn………….NEE, DAT GELOOF IK ECHT NIET.

 

Kon ik mijzelf maar onder mijn achterste trappen, misschien dat dat helpt.

 

EEN DING IS ZEKER IK BEN DE UREN DOOR GEKOMEN MAAR VRAAG MIJ NIET HOE…

 

morgen is weer een dag!

Liefs, Urs

Mijn onzichtbaar ziek zijn groeit, groeit nu ook mijn geluk?

Standard

Afbeelding

Eigenlijk best wel ff slikken als ik het hier zo neer typ; Mijn lijst aan ziektes groeit ook; Lupus, Raynaud, gewrichtspijn door fibromyalgie, extreem vermoeid door cvs, Tietze, aangezichtspijn, migraine, astma, darmproblemen door PDS, chronisch holteontsteking, regelmatig blaasontstekingen, maagproblemen, allergieën, korte termijn geheugen is een ramp, ik heb OLK-THERAPIE gevolgd daar kwam uit dat ik ook wat borderline trekken heb. Burn-out en levensmoe in 2011…..en dan nog hoor ik vaak je ziet er goed uit en doet veel leuke dingen. Of dat niet kan en mag als je onzichtbaar ziek ben. Vreemde wereld waarin wij leven. Mijn leven..blijft een gevecht en vooral voor mijn eigen rechten. Ik leef van dag naar dag en let heel goed op de arbeid/rust verhouding voor de juiste balans. Gelukkig ken ik nu mijn eigen grenzen steeds beter bewaken. Mijn doel de rest die nog lest GELUKKIG te LEVEN.