Tag Archives: Gelukkig zijn

Waren wij het middelpunt

Standard

Op de Veluwe ligt het geografische hart van Nederland rondom de Lunterse Goudsberg. ​Dit gebied heeft uitzonderlijke natuurlijke, cultuurhistorische en geologische kwaliteiten.

Aktief stuifzandgebied, ongerepte heide waarop heidekoeien rondlopen, Celtic Fields met de reconstructie van een ijzertijdboerderij, middeleeuwse engen en een hessenweg, restanten van 19de-eeuwse industrialisatie, het (communale) Luntersche Buurtbosch met uitzichttoren De Koepel daar midden in en zeldzame flora en fauna vormen de ‘schatten’ in dit gebied. De Goudsberg: voor jong en oud de moeite van het ontdekken waard!

Wandelend gingen wij door het gebied opzoek naar die ‘schatten’ en de ‘kijkers’ die er dichtbij staan. Met die ‘kijkers’ kun je niet wegkijken, je kijkt terug in de tijd.

De afbeeldingen en teksten geven informatie over de plek waar we staan. Een visuele reis door de tijd en dat rondom het Middelpunt van Nederland in Lunteren.

op de 51 meter hoge Lindeboomsberg, een zwerfsteen met daarop de inscriptie ‘Middelpunt van Nederland’. “U hebt Nederland een hart gegeven”, aldus de heer Veth.
Ir Wigman uit Lunteren had laten uitrekenen dat er vanaf dit middelpunt in alle windstreken (noord, zuid, oost en west), voor de drooglegging van de grote IJsselmeerpolders, evenveel land te vinden was.

Het is een aangename, open plek geworden te midden van opgaand bos met zicht richting de Notarisbank. Vormgegeven als een royaal half verhard plateau met lindeboom en drie zwerfkeien, zorgvuldig uitgelijnd op de zon en de drie op het middelpunt samenkomende wandelpaden. 

HET LUNTERSCHE BUURTBOSCH

Het Luntersche Buurtbosch is een bosgebied op de Veluwe ten oosten van Lunteren. Het is aangelegd in de jaren 90 van de negentiende eeuw door notaris J.H.Th.W. van den Ham (1822-1912). 

Er werd op kleine schaal grind en zand afgegraven, er werd heide geplagd, er werden schapen geweid en bijenkorven uitgezet. Deelgerechtigheid in de Buurtschap was gebaseerd op het aantal geslachten of het aantal jaren dat men in de kerkboeken was ingeschreven of op het aantal stenen woningen dat men in bezit had.

Echt een geweldig mooi gebied met heel veel bezienswaardigheden.

2015, het start veel te snel.

Standard

2015 Een heel nieuw jaar en voor ik het eigenlijk goed besef is ook de maand januari alweer driekwart voorbij! Ik heb nog geen zin in KERST, hahaha tuut tuut.

5 maanden ben ik nu thuis, sinds september’14 heb ik een handtekening gezet onder een vaststellingsovereenkomst. Daarbij stopte mijn werkzaamheden bij mijn kantoorbaan na bijna 6 jaar. Grote veranderingen door een reorganisatie deden mij deze keuze in overleg met mijn baas maken. De ziektetraject waarin ik maanden zat, deed niet wat zij hadden gedacht dat het voor mij zou doen. Ik heb mijzelf laten verleiden door al het lekkers wat zij mij daarbij vertelden, maar niets is minder waar…Er kwam geen kers op die mooie taart voor mij. Het was of alles of niets.

In deze tijden lopen die dingen totaal anders en kijkt men naar wat iemand nog wel kan doen in onze maatschappij….Oh God, wat ben ik blij dat ik mijn gevoel ben gaan volgen. Ik melde mij beter, dit is februari’14 een jaar geleden en voelde mij gelijk al een ander mens. Ik wil niet profiteren, ik ben een goed mens met mijn vele kwaliteiten en ik kan ondanks mijn beperkingen nog altijd heel veel, WEL. Sinds september’14 verveel ik mij nog geen seconde en ik zit alweer 3 maanden van in de WW. Opzoek naar een nieuwe uitdaging! Als verkoopmedewerkster, terug in dat, waarin ik mijn hart heb verloren.

‘De tijd vliegt,’ zeggen ze wel eens als het gezellig is. Nou ik schrijf je dat voelt ook echt zo. Haast heb ik niet, want ik ben sinds september een hele trotse moeder en ook nog Oma geworden en groeit mijn kleindochter als kool. Zij is echt Hollands Glorie en wat is ze lief, wat is ze mooi, wat is zij bijzonder voor ons allemaal, dit heeft ons leven enorm verrijkt. Ik ben OMA…..met mijn 47e.

Voornemens heb ik niet genomen voor het nieuwe jaar! Ik had mijzelf al toegesproken om een gelukkig mens te blijven. Ik ben oprecht gelukkig met “mijn leven en onzichtbaar ziek zijn.” Ik ben op mijn manier ook nog best druk. Daarbij houd ik zeker rekening met mijn grenzen. Ik rust met regelmaat tussen mijn activiteiten door en ik houd mijzelf ook bezig. Zo ook ben ik nog altijd actief op Social Media en met name mijn Facebookpagina waar ik dagelijks toch probeer te posten. Wat wel mega jammer is, is dat het bloggen mij niet meer lukt zoals ik dat gewend was te doen. Schrijven met regelmaat…is schrijven via mijn tablet, pc of mobiel wanneer het mij uitkomt geworden.

Zijn het keuzes die ik maakte? Voorkeuren heb ik genomen waaraan ik voorrang gaf. Toch mis ik het wel! Nu is mijn energie batterij natuurlijk niet genoeg gevuld om alles bij te houden en daar wil ik ook niet te lang bij stil blijven staan, want het maakt mij verdrietig het was mooi maar een dag heeft niet meer uren. En ik ben daar niet verdrietig om. Ik leef, en ik leef NU en voel mij gelukkiger dan ooit tevoren. WAT EEN RIJKDOM is dit om dit te mogen beleven. Het besef hoeveel dingen ik in het leven juist zo leuk vind en hoeveel ik heb ingeleverd omdat de energie mij ontbreekt door de FM/CVS en de rest wat op mijn lijst staat tegenwoordig, dat besef ik ook aan de dingen die ik dus niet meer doe.

Een nieuw jaar, een nieuw begin, een nieuwe start wanneer het mij uitkomt zal ik er voor jullie zijn. Ik loop mijzelf niet meer voorbij, ik wil leren, ik wil zien, ik wil blijven schrijven…..maar niet meer snel!!!

Wat als je een brief kon schrijven aan je 10-jarige ik

Standard

Wat als je een brief kon schrijven aan je 10-jarige ik over de keuzes die je hebt gemaakt in het leven.
Wat zou je dan zeggen?
Ik zou mijn 10-jarige IK heel graag een stukje Mindfulness mee willen geven!

Ga niet opzoek naar geluk;
Je bent het al, een en al geluk. Straal het uit. Geniet van alles en spreek je uit. In de loop van mijn leven gebeuren allerhande zaken vooral op het emotionele vlak. Dierbaren overlijden, misbruik, emotionele verwaarlozing, vriendschappen eindigen, huwelijken stranden, banen gaan verloren en de verwachtingen die ik had pakken totaal anders uit. Het is niet altijd makkelijk om met zulke ingrijpende zaken om te gaan. Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Blijf niet hangen in gevoelens van tegenslag en ongelukkig zijn. Jij bent verwantwoordelijk voor het feit hoe jij je voelt. Ga niet alleen zitten kniezen en denken aan de dood, want niemand kan ruiken wat er met jou werkelijk speelt.

We kennen allemaal wel mensen die altijd gelukkig en vrolijk zijn, jij bent er een van en dan vooral alleen voor de buitenwereld van binnen teer je weg van verdriet. Een allemanvriendje wil je zijn maar dat kan helemaal niet en diep van binnen ben je zo erg eenzaam. Misschien denk je dat iedereen zo gelukkig geboren is op jou na of dat ze een makkelijk leven hebben of in een liefdevolle omgeving wonen. Niets van dit alles hoeft waar te zijn. Gelukkige mensen zijn gelukkig door de keuzes die ze maken in hun denken en gedrag. Gelukkige mensen kiezen bewust wat ze denken en hoe ze zich gedragen, het is ze geleerd, zodat alles wat ze doen leidt tot geluk. Ongelukkige mensen denken en gedragen zich (meestal onbewust) zodanig, blijven in het negatieve hangen, dat ze zich ongelukkig gaan voelen. Jij zag dat bij je naaste, ervaarde vele ruzies, maar schroom je niet om hun nog meer verdriet te doen en spreek ze aan en uit jouw gevoelens, want ik weet nu dat ze jou heel graag gelukkig zullen zien en bereid zijn om ook jou te helpen.

Gelukkige mensen kiezen voor optimistische gedachten. Dit is niet iets wat zomaar komt aanwaaien, maar het is een manier waarop je naar het leven kijkt. In plaats van te reageren vanuit verwondingen uit het verleden, kijken gelukkige mensen naar de mogelijkheden die de situatie te bieden heeft en wat ervan geleerd kan worden. Gelukkige mensen beseffen wat zij kunnen controleren en wat zij niet onder controle hebben of kunnen houden. Gelukkige mensen realiseren zich dat negatieve gedachten hen ongelukkig maakt.

Ongelukkige mensen verliezen veel levens energie en vreugde in dingen (mensen, gebeurtenissen, omgevingen) die ze niet kunnen veranderen. Dit leidt tot meer frustratie. Gelukkige mensen richten zich alleen op dingen waar ze wel controle over hebben en accepteren de zaken die ze niet kunnen veranderen, en stoppen daar ook geen energie in. Als je aan je innerlijke geluk wilt werken en gelukkig wilt worden, dan moet je beseffen dat geluk bij jezelf van binnen zit en dat het een manier van denken en gedragen is. Leer dit en deel je gevoelens altijd. Geluk overkomt je niet, je moet er gewoon aan werken.

Jouw angsten spreek ze uit en deel ze ;
Iedereen heeft wel eens gevoelens van angst of andere onplezierige gevoelens. Maar als je last hebt van angst en paniek gevoelens en deze langdurig aanhouden gaat het je leven beheersen en kan het je van je geluks gevoel beroven. Angst en paniek aanvallen, je raakt er nooit aan gewend en het heeft een enorme impact op je functioneren. Want je kunt zomaar uit het niets angstig of in paniek raken. De doodwens omdat jij jezelf niet uit en niemand ten lasten wilt zijn. Het vreet aan jou. Kijk ernaar en laat het jou niet gebeuren. Je hoeft geen angst te hebben en daardoor in paniek te geraken. Jij mag uitspreken dat je bang bent en onzeker. Daar is niets mis mee.

De belangrijkste oorzaken voor angst zijn roofbouw op jezelf, boosheid, frustratie, wanneer je te lang te kwaad bent op iemand, lang onder stress staat of langdurig ruzie maakt. Vergelijk het met spieren. Zodra jij je spieren overbelast, kun je ze even niet gebruiken of je raakt geblesseerd. Zo is het ook wanneer jij je bovenkamer overbelast. Al heb ik geleerd uit mijn leven, dat dit letterlijk het geval is en het met mijn spieren is gebeurd. Altijd onder hoog spanning staan, door te weinig communiceren. Ik sprak nergens over en ik hoop dat jij dat wel gaat doen. Het heeft mij echt (on)zichtbaar ziek gemaakt en er allerlei kwalen voor in de plaats terug gegeven die mijn leven nog altijd erg belemmeren.

Als je last hebt van een angstprobleem is het belangrijk om te beseffen waar deze angst vandaan komt. Angsten hebben met elkaar gemeen dat ze allemaal producten zijn van ons onbewuste zenuwstelsel, dat zichzelf een verhoogde activiteit van angst heeft aangeleerd. Een angstprobleem is een gedrag, urenlang, dagenlang, maandenlang en jarenlang heb ik zo geleefd.

De eerste stap is je angst te ontmaskeren: door de beelden en gedachten in je hoofd af te stemmen op de werkelijkheid. Vervolgens is het zaak je energie en gedachten weer te richten op dingen die je wel wilt doen. En dan te stoppen met je oude gedragspatroon en weer leuke activiteiten te gaan ondernemen. Zo kom je uit de cirkel en reageert jouw lichaam met nieuw, niet angstig gedrag. Gelukgevoel overheerst dan! Ik kom er pas achter na 44 jaar hoe het nu werkelijk moet.

Ik heb hulp gezocht in 2011 en heel hard aan mijn IK gewerkt om het open tegemoet te treden. Ik ben niet mijn angst. Ik ben niet een allermanvriend, ik heb zeker wel grenzen tot hier en niet verder. Daarnaast leerde ik om het denken vanaf een zekere afstand te observeren en om contact te maken met mijn lichaam. Ik kreeg stevige ankers aangereikt om binnen een groep van gelijkgestemden er tijd voor het uit te wisselen van de oefenervaringen.

Angst beheersen kon ik niet meer alleen en daar heb ik nu medicatie voor gekregen er is teveel kapot gemaakt, dat heel veel weg neemt, mijn advies naar jou is bespreek je angsten met je ouders gooi het open en zorg ervoor dat je gehoord wordt en hulp krijgt bij alles wat je tegenkomt. Zorg ervoor dat de balans in je leven herstelt. Of je nu met grote of kleine angsten, zorgen, stress of spanningen te kampen hebt, je hoeft je er niet door te laten afremmen. En zorgt ervoor dat je de somberheid, depressies en de burnout niet hoeft mee te maken.

Mijzelf in de weg zitten;
Ik zat mijzelf vaak in de weg. Het zijn mijn eigen gedachten. Gedachten over wat ik waard ben, wat ik wil en waar ik bang voor ben. Als ik geleerd had te vertrouwen op mijn gevoel, mijzelf goed genoeg vond en stopte met piekeren, had alles veranderd. Dan vond ik de kracht in mijzelf terug. Innerlijke groei betekent dus dat ik ook naar de negatieve kanten kan kijken. Door het accepteren van mijn negatieve kanten kan ik mij bevrijd voelen.

Ik miste vaak het geloof en vertrouwen in mijzelf, had te veel zelfkritiek en piekerde tot ik een ons woog. Ik voer voornamelijk een gevecht met mijzelf. Dat veroorzaakt spanning en onzekerheid. Waarom moet ik mij zorgen maken ? Omdat anderen dat ook doen ? Of om dat mijn gevoel dat zegt ? Zorgen maken en piekeren zorgen maar voor één ding: voor meer zorgen en meer piekeren. Het is een zinloos denkproces wat zichzelf in stand houdt, en waar ik echt niet verder mee kom. Stop met die zelf veminkende innerlijke strijd.

Ik was (grotendeels) zelf verantwoordelijk voor mijn leven. Als ik dit niet wil accepteren kan ik negatieve gevoelens en gedachten ervaren. Leer te vertrouwen op jezelf en uit te gaan van het goede. Wat gebeurt, dat zie je dan wel, maar wat er ook gebeurt: je kunt het aan. Zo ga je van innerlijke strijd naar een innerlijke kracht ! Durf te leven in het hier en nu. Wees vriendelijk en mild voor jezelf. Durf naar jezelf te kijken en je kwetsbaar op te stellen. Zo kom je steeds beter bij je eigen gevoel, en innerlijke kracht.

Neem tijd voor jezelf;
Ieder mens heeft tijd voor zichzelf nodig. Jij dus ook. Tijd is belangrijk om de gebeurtenissen van alle dag en je leven te verwerken en om even alles op een rijtje te kunnen zetten. Om terug te komen in rust en balans. Hoe close je ook bent met de mensen om je heen, vergeet niet om de band met jezelf sterk te houden. Trek je daarom regelmatig bewust even terug en neem een avond of een ander moment tijd voor jezelf.

Door de drukte van alledag neem je misschien niet voldoende tijd om tot jezelf te komen. En dat terwijl het je juist zoveel rustiger en sterker maakt in die alledaagse drukte. Iedereen heeft het nodig. Denk eens aan de potentiële consequenties als je niet even wat tijd neemt voor jezelf. Stress en disbalans zullen vroeg of laat de overhand gaan nemen. Schenkt daarom dagelijks aandacht aan jezelf en voorkom innerlijke onrust en verwaarlozing.

Jij bent de belangrijkste persoon in je eigen leven, zelfs als dat niet zo voelt. Je moet dus goed voor jezelf zorgen, jezelf in leven houden en zorgen dat aan je behoeften voldaan wordt. Door af en toe stil te staan bij jezelf zorg je dat je lekker in je vel blijft zitten. Vraag jezelf eens af, investeer ik voldoende tijd in mijzelf. Hoe belangrijk vindt ik mij zelf en de rust in mijn eigen leven ? Hoe vaak neem jij de tijd om je eigen leven onder de loep te nemen, hoe dicht sta jij bij jezelf ? Gun jezelf elke dag een korte time out waarin je aandacht en tijd aan jezelf en jouw behoeften besteed.

Je houdt van lachen, lach echt en niet omdat jij je masker draagt;
Als je van lachen houdt kun je makkelijker relativeren. Humor helpt je om balans te houden tussen jouw situatie en de mate waarin die situatie je bezighoudt. Als je niet kunt relativeren, zul je het moeilijk hebben in je leven. Je zult onevenredig veel stress ervaren door je gepieker. Leer te relativeren, dat zorgt ervoor dat je opgeruimder en lichter door het leven gaat.

Je staat er misschien niet bij stil dat lachen een essentieel onderdeel is van het leven. Ruim daarom voldoende tijd in om leuke dingen te doen, dingen die je vrolijk en blij maken. Wees geen 24 uur slaaf van anderen en de maatschappij. Zoek regelmatig de gezelligheid en humor op, ook dit is een onderdeel van je leven. Plezier en lachen verlichten spanning en stress. Vaak vergeten mensen hoe belangrijk lachen eigenlijk is, dit komt omdat ze altijd maar in de doe modus zitten.

Lachen maakt deel uit van een universele taal, die alle mensen op de wereld gebruiken en begrijpen. Lachen brengt mensen bij elkaar. Bovendien hoef je niet ernstig te doen om ernstig te zijn. Er zijn veel manieren om met problemen om te gaan. Het kan ook op een plezierige manier. Leef met een knipoog naar jezelf. Lachen is een gratis kalmeer middel zonder bijwerking.

Vriendschappen;
Goede vriendschap heeft niet perse te maken met hoe vaak je iemand ziet, maar hoe je met elkaar omgaat. Koester ze,…je bent altijd zo opzoek geweest en hebt daardoor heel veel tijd in vrienden gestopt en door vele zogenaamde vriendschappen gemerkt als jij ze nodig had zij er niet waren voor jou! Volg je hart en koester hen die je echt nemen zoals je bent.

Lieve Urs, je bent een nog mooier en gelukkiger mens als je deze lessen gebruikt in je verdere leven!
-xxx-

De beste 2 maanden van mijn leven

Standard

De beste 2 maanden van mijn leven
September en oktober, de 2 beste maanden van mijn leven en nu zul je misschien wel denken, ‘Hoe is dat nu mogelijk, want er is zoveel gebeurd.’ Dat klopt als een bus, er is heel veel gebeurd, verdriet en vreugde er was geen tijd om even op adem te komen en toch HET ZIJN DE 2 BESTE MAANDEN VAN MIJN LEVEN!

Per 1 september kreeg ik de tijd om voor mijzelf te gaan, ik melde mijzelf beter en wil door met een gelukkig leven waarin ik niet mijn onzichtbaar ziek zijn voorop zal zetten. Mijn werk stopte door het tekenen van een vaststellingsovereenkomst en hierdoor kreeg ik de tijd tot 1 november om voor mijzelf te gaan, daarna zal de WW gaan starten met daarbij de sollicitatieplicht waar ik eigenlijk ook nog best de zin in kan vinden.

Ik wilde mijn huis gaan ruimen en schoonmaken! Ik starte met onze hal en dat ruimde al lekker op! De zolder zou daarna aan de beurt zijn, maar die kans is er niet meer gekomen. Op vrijdag 5 september kwam onze zoon naar beneden met hele rode ogen van het huilen keek hij ons aan en letterlijk stond hij daar met zijn handen in het haar te vertellen dat zijn vriendin zwanger is van hem. Zijn wereld storte ineen….

Wij keken elkaar aan, mijn God, ons Anouk zwanger….??? We hebben alles laten vallen en onze zoon de aandacht gegeven. Dit moet even bezinken ook bij ons! Mijn hemel…..een baby op komst.

We zijn gaan eten en zoals wij dat altijd kunnen, van iets negatiefs weer het positieve ervan inzien, zagen wij er de grap al van in. Hij => Opa en ik => Oma en onze zoon => papa en ons jongste => oom.

Hij was ook de enige die gelijk zei: “Ik vind dat niet erg hoor, om oom te worden, sterker hij vertelde het met zo een grote glimlach op zijn gezicht.” Waarop ik het alleen maar kon beamen, dat dit dan toch 10 jaar eerder komt dan verwacht!!! 10 jaar eerder mogen genieten van een kleinkind!!!

Maar onze zoon was er altijd nog niet gerust op, zijn toekomst zakte in duigen en hij dacht alleen maar hoe moet ik haar NU groot brengen? Net af gestudeerd voor licht technicus en werk zoekende, manlief sprak nog steeds op hem in met alle goede bedoelingen, stel dat ze nog vroeg in de zwangerschap is kun je nog kiezen voor abortus!

Ik heb zijn schoonmoeder gebeld met de vraag of het goed is als wij met onze zoon meerijden naar Berlicum om samen te zijn en dat was meer dan wenselijk! Zo gezegd, deden wij ook na het eten met z’n 3-en de auto starten en ik hoorde mijn 2 mannen samen praten! Zelf had ik nog wat informatie te horen gekregen van de moeder van mijn schoondochter en die gedachten hielden mij goed bezig!

Wij kwam binnen en begroette hen! Onze schoondochter zat in de woonkamer! Onze zoon ging snel naar haar toe en ik heb snel informatie in gewonnen. Onze schoondochter bleek al 32-34 weken ver te zijn met haar zwangerschap! Dit is nog niet bekend bij onze zoon en dat ben ik heel voorzichtig gaan vertellen. Met zijn allen zaten wij met een bakje koffie bij ze en spraken we over dat wat komen gaat!

Zij worden ouders van een kleine….andere opties zijn van de baan!

Dan zie je hen heel snel stappen maken naar volwassenheid en toen zij ook zichzelf af gingen vragen of alles wel oké zal zijn met hun kleintje, dat was het moment dat wij als aanstaande opa’s en oma’s toch ook wel van deze nieuwe titel mogen gaan genieten!

We stapten in een sneltrein……….het leek wel een rollercoaster voor ons allemaal. Mijn God, vrijdag de bekentenis, de maandag erna alle onderzoeken waarbij ook wij bij een echo in het ziekenhuis aanwezig kondenk zijn. Daar werd bekend dat de zwangerschap al 38 weken zou zijn. En dat de kleine het heel erg goed maakt. Binnen een week was bij ons schoondochter thuis alles geregeld. Haar kamer klaar, de babykamer klaar! Zij kunnen ook nog gebruik maken van hun eigen douche! Alles was er en nu wachten op!!!!

Tess onze kleindochter is precies 2 weken later op 19 september 2014 om 18:04 uur in het Jeroen Bosch Ziekenhuis geboren en ook de oma’s waren er bij aanwezig! WAT EEN BIJZONDER MOOIE ERVARING IS DAT GEWEEST. En Tess maakt het geweldig goed.

Dan is er tijd van beschuit met muisjes smeren en smikkelen! Vele foto’s worden er gemaakt en met de kersverse jonge ouders gaat het bijzonder goed naar omstandigheden. Veel moest er geregeld worden wat onze zoon allemaal op zich heeft genomen tussendoor! Samen slapen ze nog 2 nachten in de kraamsuite. Dan mogen ze naar huis.

In de weken die voorbij gaan zit er naast de vreugde van Tess ook nog de nodige spanningen voor ons jongste zoon! Wat een narigheid allemaal………….het duurt té lang. Hij heeft de diagnose ADD/ODD gekregen en wie weet wat nog meer erbij komt met de tijd. Medicatie doet wonderen NU, want dat was het na een paar weken nog niet. En we moeten wachten op therapie voor hem. Op school zijn de punten de betere kant op gegaan, dat hebben we gewonnen met van KB => BB en ondanks dat Londen reis voor jou niet door is gegaan heb je nu wel nog een kans gekregen om je stage nog ergens te lopen!

Dan komt er dat we nu 2 maanden verder zijn……….mijn huis is niet geschilderd en de zolder is ook nog niet opgeruimd. Ik dacht ik maak in deze 2 maanden mijn huis netjes dan zal mijn hoofd ook leeg zijn!!!

HELAAS,,,,,daarvoor zijn er nu wel veranderingen gekomen! Tess een geweldig kraamfeest gehad, ons jongste heeft een stukje vertrouwen gekregen dat het toch nog goed gaat komen en ons oudste heeft misschien wel werk bij Sivomatic bij z’n pa en voor de toekomst staan ze ingeschreven in Dongen voor een woning om daar als gezin verder te leven….en ik

Als ik vanaf 3 november in de WW ga en mag gaan solliciteren kan mij die drukte niet veel meer schelen, want wat is nu mooier om straks de baan op vrijwillige basis te mogen verrichten dat heet als

OPPAS OMA

Dat is toch genieten…!!!

NAZOMER

Standard

Nazomer, de periode van begin september tot half november, waarin het nog best zomerachtig kan zijn. Weliswaar daalt de gemiddelde middagtemperatuur van ongeveer 20 graden naar 9 graden en heb ik mijn zomer dekbed vervangen voor de iets dikkere en slaap ik in pyjama, dat deed ze anders nooit kan mijn man zeggen, maar er zijn ook regelmatig periodes die volledig aan de zomer doen denken! Als ik onderweg ben in mijn auto op het middaguur als de zon schijnt en ik de arko gebruik, alle ramen kunnen in de open stand en bij de eerst volgende gelegenheid mijn vest uittrek en spijt heb dat ik mijn laarzen vanmorgen aangetrokken had wordt het echt mega warm.

Nog met de zonnige vakantie herinneringen in mijn hoofd waarvan ik nog een leuk vakantiefotoboek wil maken ben ik af en toe al bezig met de winter. De verkoeling en dat komt echt door mijn innerlijke thermostaat, deze heet “De Overgang.” Wat een gewenning was dat om met een opvlieger in de volle 30/35 graden Kroatische zon te vertoeven. Wat was ik blij dat ook daar het weer wat minder warm/zonnig was, dan in andere jaren wat wij gewend waren. Ik heb genoten….Wat echt naar was vond ik de beleving van zweten overal. Zit ik heerlijk met manlief en zoonlief op een prachtige locatie te eten kan ik onder mijn stoel een bak neerzetten wat mijn vocht opvangen kan. Ter plekke zou ik mij een ICE bucket challange toewensen. Dit was echt niet leuk. Met de hittegolf hier in Nederland lagen wij daar languit op een luchtbed in de zee of namen wij een verfrissende duik in het zwembad, de omgeving is dan toch mega genieten en ik vind het daar aangenamer vertoeven, daarna werd het weer thuis wisselvallig en koel de afgelopen periode met veel regen, nu is het toch echt de beurt voor een nazomer van september tot en met eind oktober. Deze moet er voor zorgen dat wij nog even lekker kunnen na zomeren. Wandelen of fietsen in het avondzonnetje is toch mega genieten.
Wij in de achtertuin, daar hebben we nog niet veel vertoefd. Lijkt me een goede deal van mij mag je nog wel een tijdje blijven hoor, ZON! Misschien zelfs nog wel met een BBQ-tje. In ieder geval aan het einde van de dag nog even met een lekker drankje in de avondzon kunnen zitten achterin ons tuin. Nog even relaxen na een dag werken voor manlief. Is het niet in de achtertuin dan op ons fiets door Dongen city of wandelend wat wij erg weinig doen.

Dat relaxen ging dit weekend overigens ook best aardig. Leve http://www.groenstraat.nl. Ik kan het iedereen aanraden. Logeerde wij in de pipowagen bij minicamping De Groenstraat en bij de ezels Grover, Pixie en Pery.
Zei ik zondagochtend tijdens het ontbijt nog tegen mijn Lief dat ik toch wel erge behoefte had aan even helemaal niets, die rust daar deed mij zo goed na weer een hectische periode, waarin de sneltrein niet stil staat. Het ene is nog niet voorbij en het andere volgt alweer. Werkelijk een lig momentje in de achtertuin en een terrasmoment met een drankje in de zon hebben we nog maar beleefd. Is dit nazomeren, 2014?

Dat weekendje hadden we wel verdiend -vonden, we- na onze super inzet voor de 3 kanjers met die grote oren! Maar, eerlijk is eerlijk, ook met de meest overheerlijk ontbijt in ons poppenhuis en een smakelijk diner bij de Fam van de Ouweland. We hebben meer dan genoten, bijgetankt, -gekletst, -gelachen en wat je zoal nog meer doet als je besluit even de wereld ‘buiten te laten’; een top weekend!

Ik blijf toch echt stug volhouden, en geniet van de nazomer. Ook al klaagt iedereen steen en been dat de herfst is begonnen.

Comfortabel in pyjamabroek, shirt met lange mouwen en favoriet gebreid lang vest, in mijn favoriete horizontaal houding, mijmer ik een beetje over gisteren. Ik word bijna warm bij de herinnering. Bijna hè…

Wat was het heerlijk, lekker in mijn luie stoel, in de zon, uit de wind, vergezeld van een drankje, tijdschrift en de zonnestralen, WARM..kon het niet meer volhouden. De heren zaten binnen, genietend van het voetbal op tv en de whapp met vriendinnetje en vrienden.

Vandaag was echter net even anders en gingen bij thuiskomst ineens de kaarsjes aan én zo ook de verwarming. In de kou zitten is zo ‘armoedig’, ook in augustus! Al gaat het me dan wel weer net te ver om gelijk de elektrieke onderdeken aan te zetten. Hoewel, het ligt er al op, geloof me en was in gebruik tot het afgelopen week toch wat warmer bleek.

Ach, misschien ligt het ook wel gewoon aan het feit dat we een beetje moe zijn alle twee, dat kan natuurlijk ook. Als je moe bent, heb je het nu eenmaal eerder koud, toch?

‘Een bad zou nu ook wel lekker zijn’, hoor ik mijn lief zeggen. ‘Wil je een kopje thee misschien? Avondthee?
Goh, dat voelt eigenlijk best wel weer heel erg knus. Gezellig saampjes een kopje hij koffie en ikke thee drinken. Net even anders dan een drankje op een zwoele nazomeravond, maar ja, dat mag de pret niet drukken.

Wat de pret wel een heel klein beetje drukt, is dat mijn werk ophoudt te bestaan en als manlief -na een lange, drukke, vermoeiende dag werken- thuiskomt, uit de auto stapt, bij mij aan tafel plaats neemt en net voordat we friet willen gaan bakken te horen krijgen van onze zoon in tranen, ‘dat onze schoondochter in verwachting is en je ineens tot de conclusie komt dat je Opa en Oma gaat worden.’

Wij vonden het eigenlijk ook best wel grappig, zo’n ‘prulleke’, precies nu en dat liet onze andere zoon ook merken. Hij had een smile van oor naar oor. En echt, geloof me, wat nog vreemder is, is dat alleen juist de gehele zwangerschap van 9 maanden in nog géén maand wordt beleeft. Onze schoondochter is morgen 39 weken zwanger!

WAT EEN SNELTREIN….

en als we deze perron verlaten en overstappen naar perron van ons jongste dan is dat ook niet te snappen dat wij dit niet eerder hebben laten onderzoeken. Zijn uitslagen in het ziekenhuis is 100 % ADHD met misschien wel ODD erbij. De uitslag van de QB-test laat zien dat hij 0% ADHD heeft, maar dat is een moment opname die door onze jongste zoon zonder en met medicatie foutloos gemaakt werd. Na goed overleg hoe hij het met medicatie had ervaren die uren wil deze arts toch proberen om te kijken wat het doet met jou!
Deze sneltrein moet nog een lange reis maken van 4 weken.
HÈ, WAT LEKKER NA ZOMEREN!!!

Onbegrip

Standard

Het maalt iedere dag wel door mijn hoofd……….en op z’n grauwe dag als vandaag al helemaal.

Wat voelde ik mij gister gelukkig en zo anders door de opgaande zon, blijdschap, vreugde, energieker zelfs ondanks de pijn en vermoeidheid die ik toen droeg en nu nog draag.

ondanks=>dankzij

ondanks=>dankzij

Ik ben natuurlijk onzichtbaar ziek, ik wil helemaal niet klagen maar juist delen met degene die het lezen willen. Ik wil er herkenbaarheid aan geven!

En dit is wat mij wel boos maakt;

Ik wist het al 20 jaar, dit moet fibromyalgie zijn kan gewoon niet anders. Jarenlang schreef ik via een forum en kwam ik mensen tegen met dezelfde klachten en als ik mijn klachten met hen bespreek, dan riepen zei het ook “het lijkt verdomd veel op wat wij hebben.”Wat mij nu pijn doet is dat ik sinds kort een medisch dossier van mijzelf in huis heb en deze heb doorgelezen. Ik moet het meebrengen voor de reumatoloog in het Radboud Ziekenhuis te Nijmegen, waar ik volgende week heen ga voor een second opinion. Mijn pijn toen ik letterlijk las door mijn toenmalige huisarts beschreven; ‘medicatie gegeven voor fibromyalgie’, terwijl hij sprak over ‘je hebt maar wat gewrichtspijntjes’ en mij destijds nog vroeg,”waarom zou je de stempel willen, levenslang?”

VOOR #HERKENNING MISSCHIEN…?

NU WEET IK WEL WAAROM;

Ik zal niet vloeken al ben ik er echt zwaar teleurgesteld over en boos op mijzelf omdat ik blind voor zijn oplossing ging, boos ben ik omdat ik mij nu afvraag, waarom ik toen nog zo op keek tegen ‘een dokter’ die het allemaal wel zou weten, toch?

Als ik 20 jaar geleden serieus genomen werd ivm lichamelijke klachten en nog beter en goed mogelijk onderzocht had geweest en niet steeds opnieuw met medicijnen de deur werd gewezen, dus in die jaren al de stempel had gekregen had ik toen mijzelf regelmatiger ziek mogen bellen toen ik nog een volledige baan had gehad en had ik toen al kunnen werken aan mijzelf en niet net als nu het traject, mijn afkeuring. Omdat mijn toenmalige huisarts altijd tegen mij zei; “het zijn maar pijntjes”, ging ik door en door. Heb ik in die jaren een roofbouw op mijn lichaam gepleegd en zit ik nu met levenslang en een hoop ellende al achter de rug terwijl ik nog altijd lichamelijk inlever. Deze ellende dragen maakt het iedere dag erg zwaar en toen ik kreeg te horen van meerdere mensen, waaronder mijn baas, mijn arboarts, mijn leidinggevende, mijn revalidatiearts, mijn man, dat ik waarschijnlijk nooit meer zal werken, de grote klap. De wens van mijn gedachten, omdat ik het niet meer dragen kon. En niemand kan het mij vaststellen zwart op wit, dan hopelijk de specialist waar ik nu nog heen ga. Ik had dan nooit van banen hoeven te wisselen, ik had dan nooit uren in hoeven te leveren. Van een volledige werkweek ben ik in al die jaren zelf langzaam terug gegaan naar 15.5 uur, omdat het gewoon weg lichamelijk en geestelijk. Was ik nooit zover in dat dal gekomen als in 2011 toen ik echt zwaar depressief en levensmoe was. Dan had ik RECHTEN gehad over die uren, veel meer dan ik nu nog over heb, na 30 jaar werken. DAAROM BEN IK ZWAAR TELEURGESTELD IN MIJN (een na laatste) HUISARTS. Er is mij letterlijk verteld door een arbeidsdeskundige;”Als ik toen de diagnose had gehad had ik toen al kunnen werken aan mijn lichaam, mijn balans en mijzelf waarschijnlijk eerder begrepen gevoeld en een beter leven gehad, mijn rechten gehad.” Nu is het afwachten, want ze kunnen niets beginnen met mij…

Nu word ik weer gestraft.