Tag Archives: ezels

#geluksmoment

Image

# Geluksmoment

Wat hebben we een heerlijke dag achter de rug. Vanmorgen om 10:30 uur, waren wij op minicamping de Groenstraat. Daar gaan vandaag ‘De eerste campinggasten,’ arriveren voor het campeerseizoen.

Samen ontmoetten wij hen en gaan wij in de ‘Orangerie,’ een kop koffie drinken en taart eten. Wat een gezellige ontmoeting met deze 16 mensen. De camping is er klaar voor, de ezels staan klaar voor onze campinggasten en ook wij, Leo en ik. Wij genieten mee op de dagen dat wij daar vrijwilligen! http://www.groenstraat.nl

Deze middag nog naar Emmaus gereden, een grote kringloop op de Langeweg. http://www.emmaus-langeweg.nl lekker wat prullaria gekocht om bij mij thuis, de achtertuin wat op te vrolijken, MAAR IK GA Zeker NOG Eens terug wat een leuke kringloop Heb JE DAAR.

VOOR mijzelf, Mijn schoondochter en zoon een lekkere pan pasta gekookt en Samen hebben we na Het Eten bij Smaak, ijssalon een ijsje gegeten!
Vanavond Rustig Avondje met manlief op de bank voor the buis.

FIJNE Zaterdagavond / – NACHT dat wordt 1 uurtje korter Slapen! Zomertijd GAAT van start!

Liefs, Ursula

Ik kan iedere dag een ezel knuffelen

Standard

ALS IK GEZOND ZOU ZIJN GEWEEST!

www.groenstraat.nl is vanaf volgende week weer open voor haar campinggasten en wij, wij hebben vandaag weer heerlijk en totaal vrijwillig onze bijdrage geleverd over deze 3 kanjers en de verzorging ervan.

Wat heerlijk is het toch om er te zijn. manlief en hun dochter doen de stal uitmesten en de wei ruimen van poep. Ik veeg wat op het erf van de ezels en doe vooral knuffelen, borstelen en hoefjes krabben en ze natuurlijk verwennen met lekkers. Oh, wat een heerlijk dier is het toch, DE EZEL!!!

Ik heb zo genoten het spelen met Grover, rechts op de foto, dat is mijn grootste vriend. Het deed mij weer meer dan goed.

Vooral na een bericht wat ik vanmorgen postte op het social media; Boos wordt ik ervan als ik zie dat hier in Nederland de voedselbanken groeien als paddenstoelen, buitenlanders bakken geld krijgen en wij knokken voor erkenning van waar wij iedere dag voor vechten of dat al niet genoeg is moeten we ook knokken voor ons recht. Wij, zijn ik en al mijn lotgenoten die ook ONZICHTBAARZIEK zijn.

Mij is letterlijk verteld door een arbeidsdeskundige, “Je kunt maar beter kanker hebben, dan was het zo geregeld,je afkeuring.” WTF,……Ongelooflijk toch?

UWV is door gezonde mensen teveel belazerd in het verleden en daar zijn wij de dupe van. De regels worden zo zwaar…..blijf volhouden, dat zeg ik ook iedere keer tegen mijzelf. Het is ons goed recht.

En in hoger beroep gaan! Ik mag nog een lang traject volgen zit pas sinds oktober 2013 in de ziektewet na 30 jaar werkzaam te zijn geweest en waarin ik mij zelden ziek heb gemeld. Ik ben van een fulltime baan naar een werkweek van 15,5 uur terug gezakt! Zegt dat niet genoeg?… dat ik al veel zelf heb ingeleverd.

Ik zie het soms niet zitten, alle ellende die dit traject veroorzaakt, het altijd uit moeten leggen, misschien al voor de duizendste keer dat wat ik mankeer, daar word ik boos en vreselijk moe van. Sterker het slurpt mijn kostbare energie en ik krijg er hoofdpijn van en kan het niet meer los laten. Soms ben ik er zo ziek van.

Ik ben vatbaarder en val van de ene ziekte in het andere. Het houdt niet op NOOIT…..Al weet ik zeker dat wanneer ik dat los kan laten wat nu nog dwars op mijn pad ligt en ik krijg waar ik recht op heb, dat ik dan met mijn sores verder heel gelukkig kan leven….dat is mijn doel! — ik ben bezorgd over mijn toekomst.

Dan zou ik elke dag wel een ezel kunnen knuffelen!!!Image

Genieten wanneer het kan.

Standard

Wat is het toch prachtig om mijn grootste hobby te kunnen uitvoeren. Ik doe het eigenlijk veel te weinig, mede door de omstandigheden waarin ik verkeer. Maar het was zover!!! Een afspraak voor zaterdag 15 maart om 13.00 uur in Elsloo bij onze ezelvrienden moesten we zijn. Gisteren hebben wij kennis gemaakt met hun 2 ezels Jip en Ollie van ons ezelvrienden in Limburg. Zij hebben al hun hart op Kreta liggen waar zij Ezelhulp Kreta onderhouden en ezels d.m.v. een outrange samen met een hoefsmid en een ezeltandarts ezels uit naburige dorpen verzorgen en nu sinds kort hebben zij hier in Nederland dicht bij hun huis, 2 eigen ezels in Elsloo. Daar waar zij straks leuke avonturen gaat beleven en andere mensen mee neemt Op Ezelavontuur. Mijn leven de liefde voor de langoren is gestart in 2005 en ben je eenmaal besmet dan gaat het niet meer uit je hart. Als je eenmaal een ezel achter zijn oren krabbelt, dan heb je een vriend voor het leven. Dit is bij mij dus ook gebeurd. Het is mijn passie, ik knuffel ze, ik speel met ze, ik verzorg hun vacht en als het nodig is voer ik ze maar het allerleukste is het wandelen met een ezel in een prachtige omgeving. Het voelt zo fijn om bij ze te zijn, want het is inspanning wat we moeten leveren, maar daarnaast ook erg ontspannen en zo fijn om samen op pad te mogen gaan, te ontdekken wat het leven ons te bieden heeft. Hier zou ik wel mijn werk van willen maken. De wijde wereld in op avontuur niet wetende wat je tegen gaat komen en samen praat ik met Jip over wat ik zie en als hij even stil staat om rond te kijken vraag ik wat hij ziet. Wat is prachtiger dan een stuk natuur inlopen, waar ik hoog een buizerd setje boven ons zag vliegen net voordat wij de bossen inliepen. In Elsloo is het ook heuvelachtig en dat maakte ons avontuur nog leuker.

Je ziet er van alles, we horen van alles maar vooral het uitzicht als we de bossen uitlopen en de prachtige weilanden zien met hoog daarboven de zon die haar stralen naar beneden laat stralen. ZO MOOI…we ontmoeten mensen met honden, die dol  enthousiast reageren naar de ezels maar deze geven geen kick. We lopen verder praten al wandelend met de mensen en volgen ons pad verder langs een appelboom gaarde, wow straks hier een appeltje kunnen pakken als beloning en wat extra energie, zou de boer dat erg vinden? Er stond bij een boerderij onderweg nog een ezel in een weide tussen geiten maar deze had geen zin in een begroeting en graasde heerlijk door! Wij zijn een spannende route terug gelopen waar we moesten klimmen maar niet zo stijl dat het ons veel energie zou kosten, nee dit was net goed te doen voor mij met mijn onzichtbare ziektes en Jip die best nog een tikkeltje onzeker zijn weg bewandeld. Samen komen we aan het bosrand en dan kijken we een beetje een dal in, daar beneden is jullie stal. Ezels zien ook diepte en hier dacht Jip even van het uitzicht te gaan genieten. Stok stijf stil….dit werd afgeleid met een stukje wortel en zo konden we ons pad terug naar de stal vervolgen. Wat ben je geweldig prachtig en wat doen jullie het goed, want ook papa Ollie liep met ons mee. Op de weide bij de stal moesten de hoeven na gekeken worden op steentjes

en dat liet Jip best makkelijk toe, de vele kleinste steentje moeten echt verwijderd worden om hoefproblemen te voorkomen. Vader Ollie vond het wel erg leuk om een vriend van ons uit te proberen en liet zijn achter hoeven niet gemakkelijk schoonmaken. Dit was best een gevecht maar alles moet ook nog wennen wat nieuw voor jullie is, want de vorige eigenaresse heeft het nog nooit gedaan.

Het was een geslaagde ezelavontuur voor meer info neem dan een kijkje op http://ezelavontuur.nl/

Ik ben herstellende van een nacht volop pijn als reactie maar dit was het zo waard, dit was ook ZO LEUK en zeker een aanrader!!!

Liefs, Ursula

Image