Geaccepteerd punt

Standard



ZO IS HET WEL….



Ik ben er zo klaar mee om nog langer met mijn onzichtbaarziek zijn bezig te zijn! En dan bedoel ik eigenlijk om mijzelf  ‘een soort van slachtoffer’ te voelen. Ik zit sinds enige weken mede met de nodige spanningen toch heel anders in mijn velletje. HET VOELT GOED, IK LEEF, IK KAN SPANNINGEN WEER AAN ZONDER MIJZELF TE VERLIEZEN EN IK VIND MIJN LEVEN LEUKER DAN LEUK. Dat kan ik hier wel schrijven en ik ben van mening dat ik #MIJNLEVEN GEACCEPTEERD heb, dat het is zoals het is en dat het komt zoals het komt. Mede met de hulp die ik ook nog krijg, want zekerheid op alles zetten!!!

‘Er kan nog altijd meer bij,’ schreef ik elders en ook dat komt zoals het komt ook weer op zijn pootjes terecht. Mijn man en kinderen komen voor alles, zelfs voor mijzelf…maar wat kan ik van deze innige rust genieten. Deze rust heb ik in mijn gehele leven nog niet ervaren en voelt meer dan welkom.

Ik wil LEVEN, genieten van MIJN LEVEN en vandaag was best een vruchtbaar dagje na gisteren een intens vermoeide dag. Vruchtbaar, omdat ik dat van gisteren niet kan zeggen. Al heb ik gisteren wel mijn 2e schoondochter van mijn jongste zoon mogen ontmoeten hier in huis en zij heeft kennis gemaakt met man lief. Dat is me een leuke meid 17 jaar. Daar maar hij heel zuinig op zijn!!!

Vandaag ben ik wakker geworden met nog erg veel slaap. Heb beneden mijn bordje havermoutpap met honing gegeten en daarna boven 5 x mijn  jongste zoon wakker moeten maken ook hij kon zijn ogen niet open houden ZO MOE, het zal het weer wel zijn vermoed ik. Toen hij vertrok naar school ben ik gaan douchen en aankleden. Mijn moeder kwam mijn strijk weg werken en ik heb de post rond bezorgd en een boodschap gedaan. Rond 10:30 uur hier samen koffie gedronken. Om 11:30 uur macaroni gemaakt en heb ik alvast een bordje gegeten. Om 13:00 uur op kantoor gewerkt tot 15:30 uur toen naar de bedrijfsarts een half uur bij gesproken en ook hij was erg onder de indruk van wat er met mij en mijn gezin de afgelopen weken heeft afgespeeld, dat dat zeker niet in de koude kleren gaat zitten en ik mijzelf daar heel goed doorheen geslagen heb. Ik moet volgende week nog behandeld worden en daarvan herstellen en dan zal ik mijn werk met 3 x 3 uur per week gaan hervatten tot de volgende afspraak. Ik moest nog even terug naar mijn werkplek om nog even mijn laatste best wel hectische mail na telefoongesprek met afspraken af te maken. Nog printen en om 16:30 uur ging ik naar huis, ERG VOLDAAN…voelt fijn.

*TROTS OP MIJZELF KUNNEN ZIJN IS EIGENLIJK OOK BEST FIJN*IK WIL GEWOON LEKKER KUNNEN WERKEN EN IS HET NIET HIER DAN ZAL HET WEL ELDERS ZIJN,,,MAAR IK BEN VOORLOPIG WEL KLAAR MET MIJN ZIEK ZIJN VOOROP TE ZETTEN, OMDAT IK IN DE ZIEKTEWET ZIT EN EEN REÏNTERGRATIE TRAJECT VOLG.

Zo dat is gezegd!!! Groetjes, Ursula

About ursula67

Iets over mij! Schrijven, schrijven ik wil alles vastleggen en het lukt mij niet eens meer nu om alles wat ik wil schrijven op te schrijven er gebeurd zoveel met mij. Ik doe mijn best! Over mij 1967.......lang geleden Zal ik maar bij het begin beginnen waren er eens 2 verliefde mensen, net getrouwd en samen op vakantie in Italië met de tent, LOVE, IS IN THE AIR...tja, wat wil je de zon, zee en prachtige omgeving zorgde voor hen voor de gezelligheid en zij werden verrast. Gewenst dat was ik zeker, al was dit nog niet de planning,,,Tadaaaaaaaaaaaa, zij konden mij na 9 maanden ontvangen in hun appartement in Kruiken zeikers stad. Hoera een MEISJE en 2 dagen later waren zij 1 jaar getrouwd!! Ursula 1967

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s