Daily Archives: May 28, 2014

Nagenieten

Standard

Nog nagenieten van de miniwandeling vol verrassingen met Ynno de logeerhond van mijn overbuuf die ik een keer per dag uitlaat bij de ecozone. Wat was dat verrassend leuk en gelijk ook mega spannend om Ynno zo te zien reageren op een kudde schapen dat geleid werd door een schapenherder en 2 border collies. Zij staken de procereurweg over en kwamen onze kant op gelopen op de eco-zone richting de Beljaard. Ynno vond het zo leuk en voor mij leek het heel even of hij een border collie wilde zijn ipv een husky. Blij dat ik hem onder controle kon houden want geen idee hoe hij erop zou reageren. En het ging zo snel de schapen naderde ons en de honden werden gecommandeerd met woorden. Razendsnel schoot er een langs Ynno en mij om de schapen ons netjes voorbij te laten lopen. Daar gingen ze de hele groep richting de Beljaard en wij, wij besloten toch te kiezen voor de andere kant. Ynno was door het dolle en rook ze natuurlijk op de plaats waar de schapen hebben staan te wachten en daar begon hij te rollen en te rollen. Zijn geur wilde hij duidelijk afgeven. Hij was er zo moe van geworden en bleef maar kijken waar de schapen heen waren gelopen. Daar was het hoge gras ook helemaal plat gelopen. Super leuk om dit even mee te mogen maken en wat jammer dat ik geen foto’s heb kunnen maken omdat ik niets bij mij had.


Via een kennis die ik daar ook zag vanmiddag heb ik toch een paar leuke kiekjes kunnen bemachtigen en wil ik deze graag met jullie delen. Zo ook een link waar een filmpje op te zien is.

Mijn leven is een rollercoaster op dit moment!

Standard

Mijn leven is een rollercoaster op dit moment!

De inspiratie ontbreekt mij om dagelijks mijn verhaal uit mijn leven te beschrijven op papier of zoals hier op het sociaal media. Ik heb zoveel informatie in mijn hoofd dat ik het niet eens meer juist kan terug pakken en dingen al vergeten ben. Daar baal ik van……….maar het geeft mij ook rust. Niets moeten..=..rust pakken!

Even tijd nemen voor mijzelf. Mijzelf verliezen is niet de bedoeling NIET NU. Ik moet sterk zijn en blijven, want ze hebben mij NU nodig. Waar moet ik beginnen……..

Bij de leuke dingen van de dagen of de minder leuke dingen of zal ik het ergste wat een ouder zich kan inbeelden “de angst” waarin wij zaten en soms nog inzitten gaan delen met mijn lezers die mij volgen…???WAT MOET IK DOEN???

Ik moet naar de huisarts gaan en zo ben ik gegaan en daar heb ik mijn verhaal met hem gedeeld en gevraagd of ik wat zou kunnen krijgen om mijzelf niet te verliezen in deze situatie, dat kan en dat mag niet meer. Ik moet nu sterk kunnen blijven en volhouden. Er zijn voor mijn kind in nood, die eindelijk vraagt om hulp en dan mogen wij deze nu niet loslaten.

Ik werd gehoord en kreeg van mijn huisarts een pilletje erbij, een lage doses per dag! Sertraline, deze helpt mij enorm om niet in paniek of angst te schieten. Ik heb 3 dagen geshaket en getrild, wat was dat vervelend maar het helpt mij nu zo normaal te reageren op bepaalde situaties zoals deze ons nu overkomt. Zonder kwam dit niet voor, dan was ik vast in mijn volgende depressie beland.

Uit bescherming van mijn kind ga ik niet alles open gooien en ik weet dat ik geen KUT-kind heb, wat wel door mensen blijkbaar gezegd wordt en dat mij zeker ook wel heeft geraakt. Zo gaat dat in een dorp, daar waar iedereen elkaar kent en waar mensen leven van andermans leed. Nee, ik weet dat zij ongelijk hebben en zij dit niet eens zo zouden kunnen volbrengen, zoals wij ermee om kunnen gaan. Hij heeft een hart van goud, onze zoon. Hij is beïnvloedbaar en zit even in een lastig traject is een puber van 16. Ik heb vertrouwen ondanks dat wat er gebeurd is zal ik hem zo goed mogelijk begeleiden.

Ik leer ook nog elke dag!

Ik leer nog altijd dat ik mijzelf zo zie veranderen, zo zie groeien en zo dankbaar ben met dat wat ik tot nu toe heb mogen bereiken. Mijn leven is een rollercoaster die nu even in een scherpe bocht is geraakt waardoor alles even naar een kant hangt. Dit voelt niet helemaal oké, want het is onverwacht en dit hadden wij totaal niet gedacht dat het dan toch best dichtbij kwam maar door de onderzoeken die komen hopelijk dan toch de hoop op beter!!!

Wat is dat toch met mij……….mijn leven lang ben ik al ermee bezig, de dood! Waar komt dit vandaan?

Er is een tijd geweest dat ik het gewenst heb en dat ik dacht bij mensen die getroffen werden door de ergste ziekte, waarom jij wel en niet ik? Ik wil het van je overnemen, ik wil niet meer verder moeten…Daarna kwam de angst en nu kom ik er tot 2x ervan af. Geluk bij een ongeluk, 3x is scheepsrecht zegt manlief, maar ik krijg weer te horen dat ik er op tijd bij ben en GEEN KANKER heb. Blij ben ik nu zeker……….en in mij weer dat stemmetje….’NIET’….of zit het dan toch nog elders in mijn lichaam?

Ik krijg hulp van Praktijk 013, een psycholoog helpt mij en samen praten wij over mij en wat mij overkomt. Ik was naar haar verwezen door een psychiater uit het twee steden ziekenhuis te Tilburg, mede ook omdat zij daar ervaringen hebben met de OLK-therapie die ik gevolgd heb en zij weten hoe dat werkt. Ik krijg met haar dat wat goed voor mij is. Niet wekelijks maar maandelijks zal ik naar haar gaan. Een steuntje in de rug voor de moeilijke tijden waar ik met mijn gezin inzit. Mijn leven = een rollercoaster op dit moment!